Item: Allahsızlar Şəhəri
Author: Deniz

Deniz

@Deniz1218·

Türkce inceleme sonlardaa

Puan vermedi·100 syf.·

Kitabı okudu

2023 74. kitabı

Kitaba başlamamışdan əvvəl biraz tərəddüdlə yanaşdım, hətta "bəlkə də yarı qoyacam" deyə düşündüm. Amma yanıldım. Oxumamış qərar vermək istəmədim və yaxşı ki oxudum. Həcmi kiçik olsa da, kitabı bizə çatdırmaq istədiyi məna böyükdür. Qısa və net. Hər bölümdən bir tövsiyə alınacaq bir kitab. Kitaba adına görə qərəzlə yanaşan varsa, onu bir kənara qoyub kitaba başlamasını tövsiyə edirəm. Alıntılarla, mənə görə hissələrin təhlili: 1. Ölüm dükanı Bu hissədə Alman filosofunun sitatlarından birini xatırladım "Zaman bir mişardır". Ölüm dükanı başlıqlı bu qısa hekayələrdə yazıçı zamanın necə dəyərli olduğunu bizə çatdırmaq istəyir. Zərərli vərdişlər özümüzdə bilmədən bizdən zamanımızı, sevdiklərimizi, sağlamlığımızı alır. Onların dəyəri pulla deyil, zamanla ölçülür. 1.3cü hissədə isə Həqiqətin, Reallığın bəzən bizə acı, səhv kimi görünməsidi. Bəzən hadisələr, davranışlar nə qədər real olsa da bunu təəssüf ki başa düşə bilmirik... 2. Həqiqət axtarışları. Həqiqət, Güc, Ağıl. Hansı daha üstündür? Mən kitabı oxumamışdan əvvəl ən güclü Ağıldı deyərdim. Amma bu hissədə birləşməyin üstünlükləri nəzərə çarpır. "... Həqiqət Ağıl ilə birləşdi, Güc isə onları qorudu... " 3. Şeytan və ağıl "Hər kəsdə varam, amma çoxunda heç böyümürəm." Ağılın bu sözləri, Həqiqətdir. Ağıllı olmaq bəzən işə yaramır. Əgər Şeytana aldanıb Həqiqəti geridə qoyub, Ölüm dükanına getmisizsə... "Şeytanın təklif etdiyi şeylər onun gözünü tutduğundan Həqiqəti görə bilmirdi." Xəyanət, özünü haqlı Eşqi haqsız çıxaran hiss... Vicdan: "...Çünki bəzi insanlarda yoxam, onlar ruhunu çoxdan Şeytana satıb..." Maraq, həyatda bəlkə də çoxumuzu səhvliklərə aparan bir hissdir. "Bəzən gördüklərimizə inana bilmirik". (Güvənin sarsıldığı səhnədən) 4. Ağıl və Həqiqət. Və Ağıl Həqiqətə qovuşur. Ən sevdiyim hissə bu oldu deyə bilərəm. Şübhənin Ağıla qarşı çıxması, Həqitin Ağıla inanması və Vicdanın rahatlığı. Şeytana və Ölüm dükanına qarşı mübarizə aparmağa qərar verən Ağıl çıxış yolunu kitablarda tapdı. "Ancaq kitablar sayəsində insanlar əsl Həqiqətə çata bilər." 5. Şeytanın həmləsi. İnsanlar artıq kitab oxumaqla, Həqiqətə çatacaqlarını bilirlər. Şeytan isə yeni dükanın yaxşı işləməsindən, hətta Ölümün dükanını da ötüb keçməsindən narazıdır. Bunun üçünsə o hər yola əl atmağa təbii ki razıdır. Qınaq və Şaiyə. Yenə bu problem. Real həyatda "Camaat nə deyər" düşüncəsi. Bəzi insanlar həqiqətəndə bu düşüncə ilə yaşayır. Kitabda da göründüyü kimi Eşq Xəyanətdən uzaqlaşa bilmir. Xəyanətdən həm özü çox sevdiyinə görə, həm də qonşusu "Qınaq" tərəfindən Şaiyələr yayılar deyə ayrılmaq istəmir. "Qınaqlar... axı nəyə görə başqalarının sözlərinə, nələr danışdığına əsir olaraq yaşamalısan? Bu xoşbəxtliyindən daha vacibdir?" 6. Məhkəmə. Burada məhkəmə zalında pis əməllərin Həyasızın, Abırsızın, Uydurmanın dili ilə etirafına şahid oluruq. Bu pis əməllərdə isə Həqiqəti günahkar görürlər. İntiharova Ölüm isə "Həqiqət yoxdur deməklə onu daha da öldürürsüz" sözləri ilə çıxış edir. Sıra isə Xəcalətə çatır... "Kaş ki insanların yaşadıqları dünyada da adlar insanların əsil kimliyini ifadə edə bilsəydi. Amma belə deyildi. İnsanların yaşadıqları dünyada əməllərinə layiq olmayan insanlar saxta adlar alır, layiq olanlar isə bir qıraqda qalaraq dəyərləri bilinmirdi." "Əslində intihar yox, məni insanlar öldürdü." Son söz: Ədalət belə Rüşvətlədir... TÜRKCE: Kitaba başlamadan önce biraz tereddütlüydüm, hatta “belki yarıya bırakırım” diye düşündüm. Ama yanılmışım. Okumadan karar vermek istemedim, iyi ki de vermişim. Her ne kadar hacmi küçük olsa da kitabın bize vermek istediği anlam büyüktür. Kısa ve net. Her bölümden öneri alabileceğiniz bir kitap. Eğer kitaba isminden dolayı ön yargısı olan varsa bunu bir kenara bırakıp kitaba başlamasını tavsiye ederim. Alıntılarla birlikte parçaların bana göre analizi: 1. Ölüm dükkanı Bu bölümde Alman filozofun "Zaman bir testeredir" sözünü hatırladım. Ölüm Dükkanı adını taşıyan bu kısa öykülerde yazar bize zamanın ne kadar değerli olduğunu anlatmak istiyor. Kötü alışkanlıklar farkında olmadan vaktimizi, sevdiklerimizi ve sağlığımızı çalar. Değerleri parayla değil zamanla ölçülür. Ve Bölüm 1.3'te Hakikat, Gerçeklik bazen bize acı ve yanlış geliyor. Bazen olaylar ve davranışlar ne kadar gerçek olursa olsun maalesef anlayamayız... 2. Hakikat arayışları. Hakikat, Güç, Zeka. Hangisi daha iyi? Kitabı okumadan önce en güçlü akıl diyebilirim. Ancak bu kısımda katılmanın avantajları dikkat çekiyor. "... Hakikat Akıl ile birleşti ve Güç onları korudu..." 3. Şeytan ve akıl "Herkesin içindeyim ama çoğunda hiç gelişemiyorum." Zihnin bu sözleri Gerçektir. Akıllı olmak bazen işe yaramıyor. Eğer şeytana aldanıp Hakk'ı geride bırakıp Ölüm'ün dükkânına gittiyseniz... "Şeytanın sunduklarına gözü takıldığından Hakk'ı göremedi." İhanet, kendini beğenmiş aşk, haksızlık hissi... Vicdan: "...Bazı insanlar bende olmadığı için uzun zaman önce ruhlarını Şeytan'a satmışlar..." Merak belki de çoğumuzu hayatta hatalara sürükleyen bir duygudur. "Bazen gördüklerimize inanamayız." (Güvenin sallandığı sahneden) 4. Akıl ve Gerçek. Ve Akıl Gerçekle buluşuyor. En sevdiğim kısım bu oldu diyebilirim. Şüphe Akla karşı çıkar, Hakikat Akla inanır ve Vicdan hafifler. Şeytan'a ve Ölümün dükkanına karşı savaşmaya karar veren Akıl, çıkış yolunu kitaplarda buldu. "Fakat insanlar gerçek Hakikat'e kitaplar aracılığıyla ulaşabilirler." 5. Şeytan'ın saldırısı. İnsanlar kitap okuyarak Hakk'a ulaşacaklarını zaten biliyorlar. Öte yandan Şeytan, yeni dükkanın bu kadar iyi durumda olmasından, hatta Ölüm'ün dükkanını bile geride bırakmasından hoşnutsuzdur. Elbette bunun için her şeyi yapmaya hazırdır. Eleştiri ve dedikodu. Yine bu sorun. Gerçek hayatta "İnsanlar ne diyecek?" diye düşünmek. Bazı insanlar aslında bu zihniyetle yaşıyor. Kitapta görüldüğü gibi Aşk İhanetten kurtulamaz. Çok sevdiği için değil, komşusu "Kinag"ın dedikodu çıkaracağı için de ihanetten ayrılmak istemez. "Eleştiriler... Sonuçta neden başkalarının söylediklerinin, söylediklerinin esiri olarak yaşayasınız ki? Bu sizin mutluluğunuzdan daha mı önemli?" 6. Mahkeme. Burada mahkeme salonunda, Utanmazın, Küstahın, Mucidin dilinde kötü işlerin itirafına tanık oluyoruz. Bu kötü işlerde Hakk'ı suçlu görüyorlar. İntiharova Omul, "Hakikat yoktur diyerek onu daha da katlediyorsunuz" sözleriyle konuşuyor. Utanma zamanı... "Keşke insanların yaşadığı dünyada isimler insanların gerçek kimliğini ifade edebilseydi. Ama öyle olmadı. İnsanların yaşadığı dünyada yaptıklarına layık olmayanlar sahte isimler alıyor, layık olanlar ise ortada kalıyor. Kenarlar ve değerleri bilinmiyor." "Aslında insanlar beni öldürdü, intiharı değil." Son söz: Adalet bile Rüşvettir...