Yazardan okudugum ikinci kitap ve yine felsefesiyle ben sassirtti ama beklentilerim Dusus metninden sonra biraz daha fazlaydi. Kitabin ilk bolumunde karkaterin annesinin olumunu okuyoruz sonrasinda da bir katil olusunu. Kitapta aslinda sessiz isyan var, karkaterin umursamazligi ve inancsizligi. Aslinda yaptigi hatadan dolayi degilde o hataya karsi verdigi tepkiler ver daha dogrusu tepkisizligi hakkinda yargilaniyor. Kimi zaman cok anlamadim, anlamak istemedim ama zaten cokta bir mantik aramamak lazim cunku bu davranislari yapan birinin de normal olarak degerlendirilip karsilastirilmamasi gerktigini dusunuyorum sahsen. Aslinda ruhen bir olu var karsimizda, bir tek sevdigi kadin hakkinda yaptigi bir takim yorum ve arzular yasama belirtisi gosteriyordu fakat yine de yeterli degildi. kitabin sonunda aldigi cezadan duydugu rahatlikla birlikte ben de rahatladim. Kitaplarda bir sucluyu okumak hep biraz zor oluyor benim icin. Piskolojisini okurken otomatik yaptigi hatalar goz ardi ediliyor ve neredeyse hak bile verecek hale geliyorsunuz. Ben bu yazarin edebi kimliginden daha cok felsefi kimlige sahip oldugunu dusunuyorum.