Kitabı ilk aldığım günü dün gibi hatırlıyorum. Okumaya devam ettikçe karakterler kafamda canlandı. Üstelik film henüz çekilmemişti ben bu kitaba başladığımda. İlginçtir ki hayal ettiğim tüm karakterler, tipler filmdeki ile aynıydı. Filmi izlediğimde de ufak çaplı bir şok geçirmiştim. Yanlış hatırlamıyorsam Azkaban Tutsağı çıktığında ilk film de sinemalara gelmişti. Yanlışsam eğer düzeltin, çünkü tam emin olamıyorum. Beni tam anlamıyla içine çeken, kendimi atmosferin içinde hissettiğim ender bir kitaptı. Bir okur belki de çok az kitapta bu derede bir deneyim yaşar. Arada seriyi tekrar okurum ama ilk okuduğumda hissettiğim gibi bir şey hissetmiyorum. Yaşım ilerledi tabi. Belki de sebebi bu ama ilk okurken hissettiklerimi hala unutmuyorsam ve dün gibi aklımdaysa, bu eser çoktan ölümsüzleşmiştir bence. Harry Potter ve Felsefe Taşı