SpoiEdebiyat
“her kalp atışının bir hikâyesi vardı.”
bahtsız bir bestegülün hikayesi mi?
galiba öyle…
bir deprem olmuştu, yıkıcı bir deprem.
o gün herkesin son günüydü.. bestegül hariç.
enkaz altında geçen saniyeler, dakikalar, saatler, haftalar... her gün hayata göz yuman bir kişi.
açlık, susuzluk, cesetler...
ölmeden önce ihanet edenler ve ihanete uğrayanlar, günahlarının affolmasını dileyenler...
bestegül bir çocuk sevdi, oğuzmuş adı.
oğuz bir kız sevdi, bestegülmüş adı.
uzaktan sevdiler.
dokunmadan.
platonik :)
herşey enkaz altında başlamıştı oysa ki.
daha yeni yeni.
fazla uzatmak istemiyorum, sonu kötü biten romanları hiçbir zaman sevmedim. üzüyorlar beni, travma oluyor maalesef.. okuyun ama üzülmeyin olur mu?
·
146 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.