Kitabın hem anlatıcısı hem de kahramanı olan isimsiz bir adam ve şoförlük yaparken bir bacağını kaybetmiş olan babası Aziz'in yürek acıtan hikayesi...
Aziz mesleginden dolayı sürekli evinden ve ailesinden uzaktadır.Oyle ki ölen çocuğu Suat'ın cenazesine bile gelememiştir.
Oğlu( isimsiz) bir yazardır. Ankara'da yaşıyor, evli ve bir kızı var.
Nihat, diğer oguldur. Tavas'ta polistir.
Anne, fedakar bir eş, telaşlı bir anne, inançları fazla olan bir kadındır.
Aziz bacağını kaybedince Denizli'de Ankara'daki oğlunun yanına protez bacak taktırmak için gelir ama şehirdeki hayat ona göre değildir, protez bacağı takılınca hemen köyüne döner. Çocuklarını çok seven bir babadır ama göstermeye cesaret edemez. Bir derdi olduğunda söylemeye çekinir.
Oğlu sürekli Ankara'dan Denizli'ye giderek anne babasının ihtiyaclarini karşılar, babasının hastane işlerini halleder. Anne babasının iyiliği için çabalar.
Bir gün annesi oğlunu arayarak babasının iyice kotuledigini söyleyince Nihatla abisi Denizli'ye gidip babalarını hastaneye götürürler.yapilan incelemelerde babalarının kolon kanseri olduğunu, geç kalındığını öğrenirler. Bu durumu herkesten gizlemeye karar verip ellerinden geldikçe anne babalarının yanlarında olmaya çalışırlar.
Oğul, Ankara'dan Denizli'ye her gidişinde köye yaklaşırken ona koşarak eşlik eden bir atın hayalini görür her seferinde. Bu at ecel atidir. Dayısı ölmeden önce de bu atı görmüştür.
Ayni zamanda köye her gittiğinde beyaz gömlekli bir cocugun hayalini gorur olur olmadık zamanlarda. Kimbilir belki de daha kucucukken ölen kardeşi Suat'ın hayalidir, gördüğü.
Babası da son zamanlarında hep Suat'i sorar olmuştur. Sayiklamalar artmış, iyice yemeden içmeden kesilmiştir. Eş, dost, akraba bir gün olsun evi boş bırakmazlar. Aziz Bey'in son günlerinde hep yanında olurlar.
Nihatin artık izni bitip işine dönmesi gerekir 2 gün sonra. Abisi de o işe başlamadan Ankara'ya gidip eşi ve kızıni görüp geleceğini söyleyerek Ankara'ya döner. Yine yolda ona koşan at eslik eder. Eve dondugunde upuzun bir uykuda babasini rüyasında gorur.
Evine geldiğinin ertesi akşamında çalan telefonla kardeşi Nihat babalarını kaybettiğini haber verir. Apar topar eşiyle köyüne vardığında babasına son kez sarılıp öper.
Aziz bey yapamadığı babaligin ağır yükünü hep sırtında taşımış ne eşine ne evlatlarına sevgisini hiç gösterememiş. Öyle ki evlatlarına sarilmaktan bile çekinen bir adam. Ama gelin görün ki iki evlat da anne babasına çok düşkün ve saygılı. Ama aradaki o gizli bağ öyle kuvvetli ki belki de evlatlarının ve eşinin hisleri hatrina Azrail sessiz sedasız almıştır Aziz Bey'in canını.
·
109 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.