Bu öyküleri okurken bir insan nasıl böyle yazabilir diye düşündüm ve o sırada kendimde yazarlık kumaşı olamayacağını da anladım. Çünkü içindeki duyguları büyük bir yoğunlukla ama sıkmayacak şekilde o kadar güzel anlatmış ki kitabı bırakmak istemedim. Öykülerin hepsi çok güzeldi. Özellikle zaten "sarı duvar kağıdı" öyküsü artık başucu gerilim kitabım oldu. Tabi ki bir king kadar korkunç değil ama bıraktığı his king'in eserlerinden daha huzursuz geldi bana.