chuck palahniuk, adamimAlıntı
"Göreceksin" diyor Annecik. "Şu işkenceyi çektiğine değecek."
Bu, çocuğun kendi oğluna anlatabileceği bir hikâye olacak. Günün birinde.
Yunan kız sevgilisini bir daha hiç görmedi, diye anlatmaya devam ediyor Annecik.
Ve çocuk bir resmin, bir heykelin veya hikâyenin, sevilen birinin yerini alabileceğini sanacak kadar aptal.
Annecik, "'Gelecekte seni bekleyen o kadar çok sey var ki" diyor.
Yutkunmak bile zorlaşıyor; ama geleceğin çok parlak olacağını düşünen bizim aptal, tembel ve komik ufakık orada öylece durmuş titriyor ve farların ışığına, motorun gürültüsüne gözlerini kısarak bakıyor. Umudun insanın büyüdükçe terk ettiği bir başka evre olduğunu bilemeyecek kadar aptal yetiştirilmiş birini gözünüzün önüne getirin. Kim herhangi bir şeyi sonsuza dek sürdürebileceğini düşünür ki?
Bunları hatırlaması bile çok aptalca. Çocuğun bu kadar uzun yaşamış olması bile bir mucize.
Bu yüzden tekrar etmekte fayda var. Bunu okuyacaksanız, hemen vazgeçin.
·
239 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.