İstanbul'dan Ankara'ya taşınan Zeynep ve ardında bıraktığı arkadaşı Ahmet'in mektuplaşmalarından oluşan kitap oldukça akıcı ve okura keyif verecek şekilde oluşturulmuş olay örgüsüne sahip. Aziz Nesin kitabın sonunda her ne kadar çocuk gibi yazamadığını düşünse de kitabı okuduğum satırlarda tebessüm etmeden duramadım. Çocuk olmanın sıcaklığı ve neşesini çok iyi yansıtmış. Çocuk gözünden yetişkin halleri ve yetişkinlerin ironik yaşamlarına dokunan olaylar çok hoşuma gitti. Çevreme hediye edip okumalarını sağlayacak kadar sevdiğim bu kitabı herkesin eleştirel gözle okuması gerektiğine inanıyorum. Açıkçası ben bayıldım 10/10.