Rüzgar ve Yağmur komsu çocuklarıdır. Ve Rüzgar, Yağmur'a sırılsıklam aşık ama Yağmur Rüzgarı hiç ciddiye almaz, ona hep arkadaş gozuyle bakar. Rüzgar ne zaman cagirsa Yağmur'un yanına gider. Ve bir gün nihayet sevgili olurlar. Ama Yağmur yine Rüzgarı terk eder. Rüzgar o gece eve çok geç saatte döndüğünde annesi koltukta ölmüş olarak bulur. Muberra Hanım ölmeden önce oğluna bir kutuda mektup bırakmıştır. Bu mektupta Rüzgar aslında annesi Melek hanimin onu doğurduktan dakikalar sonra öldüğünü, babası İhsan Bey'in ise bu acıya dayanamayıp oğlunu doğum doktoru Muberra Hanım'a emanet ettiğini yazar. Rüzgar yıkılmıştır,evi terkedip Bozcaada'ya yerleşir ve Mecaz Adam mahlasıyla bir profil oluşturup orda yazılar yazmaya başlar, kimseyle görüşmez. Bir gün Yağmur Mecaz Adam'a mesaj atar ve ona Rüzgarı anlatır.Onu çok sevdiğinden, geç farkettiginden, acı cektiginden bahseder.Oyle içten yazar ki Rüzgar geri evine döner. Sabah Yağmuru göreceğini dusunurken bir çığlık duyar. Yağmur'un babası intihar etmiştir. Yağmur'un psikolojisi bozulmuştur, hastanede tedavi görmektedir. Aylarca konuşmaz. Rüzgar sürekli onu gormeye gider. Bir gece yanında kalır,ona sarılarak uyur. Ve uyandığında duyduğu ses ise Yağmur'un "Seni seviyorum Rüzgâr." demesidir.
Okurken bir sürü cümle seçtim, bir sürü alıntı yaptım. Belki de duygusal oldugumdandir bu kadar cümle seçmem. Ama genel anlamda kitabı begendigim söylenemez. Aşk çok basitleştirilmiş. Rüzgâr resmen Yağmur'un kölesi olmuş. Ne kadar aşık olursan ol insan da hiç onur olmaz mı? Biraz abartılmış bir hikaye var ortada. Yazarın adını çokça duyduğum için elime geçince kitabı okumak istedim. Ama umduğum gibi bir kitap değil. Yorucu kitaplara ara vermek istediğinizde çerez niyetine okuyabilirsiniz.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.