Kitap okuduğum diğer kitaplara pek benzemiyor ; orijinal kurgusu ve yazım tarzı ve metaforlarıyla beğendiğim eserlerden oldu. Namı diğer Peygamber, Rahmi Sönmez’in yaşam öyküsü giriş bölümünden sonra ivme kazanıyor ve düşüşe doğru hızlanıyor. Yel değirmenlerine savaş açan kominist yoldaşlar - her zaman en kolay öldürülenleri öldürenler ( sayfa 325) olmaktan çok öteye gidemiyorlar maalesef. Ergenliği hiç bitmeyen romantiklere benzetiyorum bu durumu. Bunun dışında tam mevsiminde okumuşum diye düşündüm, lapa lapa yağan karı bazen ıslak ve çoraplara sızan çirkin haliyle bazen fakir ya da orta halli soğuğun sızdığı soba ısısında yakalamak güzeldi. Meryem- Ya da Mary Magdalene ayrıntıları bariz ama güzel ayrıntılardı. Alternatif sondansa diğer sonu tercih etsem de yazarın tarzına saygı duydum ve neden böyle bir sonu kaleme aldığını da çok iyi anladım - sanırım ben dramatik sonları seven okurlardanım sadece:))
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.