Puan vermedi·567 syf.··
Beğendi
·2017 36. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 11 Ağustos 2017 17:59
Türk yer altı edebiyatına geçişi Hakan Günday'a, kendisi ile tanışma şerefini de Kinyas ve Kayra'ya veriyorum. Bazı yazarları kendi dilimizde okuyabildiğimiz için kendimi çok şanslı hissediyorum. Hakan Günday bunlardan biri.
Öncelikle kitaba başlayabilmek için ruhumu ve beynimi uzunca bir süre buna hazırladım. Öncesinde bol bol roman okuyarak olabildiğince beynimi boşalttım. Çünkü biliyordum ki bu kitap ile birlikte varolma sorunsalı üzerime çullanacaktı. (Kelime seçimlerim bile değişti.)
İki dost. Biri var olmanın manasının peşinde, diğeri hiçliği kovalıyor. Bu gayeleri için de yola çıkmışlar. Varılacak bir hedef olmadan sadece "yolda olmak" hissiyatının kutsallığı yıllarca anlatıldı durdu. Ama bu adamlar bu kavramın bile içini boşaltacak kadar yokluktalar. Hislerin kaybolmasının insanlığı da yanında götürdüğünü, vicdan mekanizması bozulduğunda en iyi dostunu bile acımasızca öldürebilecek kadar ilkelleştiğimizi tasvir etmiş bu kitap. Bir psikoloji kitabı gibi görünsede kahramanlarımızın başına gelen olayların örgüsü okunabilirliği rahatlatmış. Başlarda çıbanın başı Kinyas gibi görünse de sonunda tam bir ters köşe mevcut. Başından beri yapılan karakter tahliline hiç uymayan bir son karşılıyor bizi. Meğer ben bu adamı çok yanlış tanımışım diyoruz. Yazarın okuyucuya vermek istediği tam da bu sanırım. Çünkü hayatta da en çok yaşadığımız hayal kırıklığı bu değil midir? "Seni hiç tanıyamamışım."
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.