Notre Dame de ParisEdebiyat
Uzun zamandır okuma listemde olan bir kitaptı. Nihayet okuyabildiğim için mutluyum. Böyle bir eser okunmayı hak ediyor. Gelelim puanıma ve incelemeye:
10/10
Kitabın ilk 200 sayfası birçok kişinin söylediği gibi daha yavaş ilerliyor, göreceli olarak sıkıcı diyebiliriz. Mimariye dair ve bu sanatın zaman içerisinde uğradığı değişimlere karşı eleştiriler görüyoruz bu kısımda. Bol bol Paris betimlemesi de okuyoruz. Mimariye ilgisi olanlar sevecektir.
200 sayfadan sonra olay örgüsü adeta akmaya başlıyor. Karakterleri tanımaya başlıyoruz, ne hissettiklerini ve düşündüklerini öğreniyoruz, ilerleyen sayfalarda her şeyi yerine oturtacak ön bilgiler okuyoruz. Romantizm bolca olmak üzere, sapkınlaşmış tutku, yoldan çıkış, masumiyet, acı, ihanet, vicdan ve vicdansızlık... Ne ararsanız var. Benim için 3 tane ana karakter var: Quasimodo, başdiyakoz Claude Frollo ve tabiki Esmeralda. Bu üç karakterin üçü de onların iç dünyalarını görebildiğimiz şekilde yazılmıştı. Esmeralda'nın düşünceleri ve kişiliği biraz daha detaylı yazılabilirdi ama kitapta bir karakter olarak var olmaktan ziyade bir kavramı, “saf güzelliği” temsil ettiği için ihtiyaç duymadı belki de Victor Hugo. Quasimodo'nun başdiyakoza olan o mutlak ve sualsiz (son ana kadar) bağlılığı, Claude Frollo'nun yaşadığı o çatışmalar ve ruh hali, halkın yozlaşmışlığı (ve hatta kralın, özellikle o mahkum adamın hücresinden krala seslendiği sahne), Paquette Guybertaut ya da “Chantefleurie” olarak bildiğimiz kadının olaya bağlanması... Hatta keçi Djali bile çok ilgi çekiciydi. Beni gerçekten sinirlendiren tek şey Esmeralda'nın Phoebus'un asıl niyetini bir türlü fark edememesiydi ve kendi sonunu yine sesini Phoebus'a duyurmak uğruna getirmesiydi. Esmeralda karakterini düşününce bu kendinden beklenen bir davranıştı ama annesine, 15 yıllık acısını yeni dindirmiş zavallı kadına, evladını kaybedecek olmanın o acısını tekrar yaşatmaya değer miydi sırf sesini duyurmak için orası tartışılır.
Victor Hugo, bir dünya klasiği, üstüne çok fazla yorumda bulunmaya da gerek yok. Alın, okuyun. Bu zamana kadar niye okumadım dediğim klasiklerden biriydi. Darısı okunmayı bekleyen listemdeki tüm klasiklere...
·
1 +1'leme
·396 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.