Merhaba arkadaşlar! Bugün size #öz adlı bir kişisel gelişim kitabı ile geldim.
En çok nerde mutsuz oluyoruz fikri olan var mı? Ben anlatayım hemen yazarında üzerine değindiği gibi en çok var olan ile mutlu olmayı beceremediğimiz için mutsuz oluyoruz. Var olanların varlığına sevinmek yerine hep olmayana hüzünleniyoruz eeee ne oluyor böyle olunca elbette mutsuzluğa gebe ediyoruz kendimizi. Siz hiç sırf nefes aldığınız için bile güne huzurlu başlayıp o güne teşekkür ettiniz mi? Ya da bir çiçeği koklarken verdiği kokunun varlığından mutlu oldunuz mu? Peki hiç kendinizi ödüllendirmek için gökyüzünü izlediniz mi? Verdiği huzuru keşfettiniz mi? Bir çoğunuz bunların sıradan oluşuna takılacak belki ama asıl varlığımızı güzelleştiren bunlardır, görün ve keşfedin yeter. Biz en çok yarayı kendi kendimize veriyoruz aslında. Evet isteklerimiz olacak bunları elde etmek için savaşımızı vereceğiz mücadelemizi sonuna kadar edeceğiz lakin olmayan şeylerin hüznüne gömüleceğimize yeni istekler yeni mücadeleler ile var olan şeylerin mutluluğunu yaşayarak yola devam etmeliyiz. Biz kendi kendimize önce yetmeyi öğrenmeliyiz ve her daim varlığımız için gülümsemeliyiz. Bunları ve bir çok hatırlamamız, görmeniz gereken konuları, yazarımız naif kalemi ile bize tekrar hatırlatıyor satırlarında. Ben çok severek okudum. Kişisel gelişim severler ve okumayı düşünen herkese tavsiyemdir. Yazarın kalemi daim olsun.
#alıntılar ;
Bugünün kaygısı bugüne yeter.
İstediği kadar sert geçsin kış; en fazla yapraklarımın döküleceğini biliyorum.
Sonu mutluluğa varan yol yokmuş. Yol, mutluluğun ta kendisiymiş meğer.
Artık bir şeylerin nasıl olduğuyla değil, nasıl hissettirdiğiyle ilgilenen bir ben var.
İçim dışıma, dışım dünyaya sığmıyor gibi.
Sen mutlu olmaya karar verdiğinde de dünya değişmiyor, ama senin dünyan değişiyor.
Tuğba saraç @florakitap