Spoiler vermemek için uğraşmadım. Ona göre okursunuz.
Gündüz Vassaf'ı duymamıştım açıkçası. Bir arkadaşımın vasıtasıyla listeme ekledim. Bu kadar zorlayıcı olacağı da aklıma gelmezdi. Kaldı ki yarıda bıraktım sonra tekrar devam ettim.
Müthiş bir kitaptı. Her bölümüyle, her düşüncesiyle şahane bir deneyimdi. Yazarın her düşüncesine katılmıyorsunuz elbette. Katılmayın da zaten. Çok da önemli değil :) Bunu da çok iyi işlenen bir konuydu. Her konuda anlaşmaya gerek yok. Tartışmayı bilmeli insan! (kavgayı değil)
O kadar çok alıntı yaptım ve o kadar çok yerin altını çizdim ki.. Ne anlatacağımı bilemedim. Bu arada ilk defa kitapta bir iz bırakma cesaretinde bulundum :) Etkilendiğim bölümleri altını çizmek, çizebilmek kolay değil benim için.
O zaman veda edelim kitabımıza:
“Yaşam aşktan üstündür. Aşk yaşamın bir parçasıdır. Yaşarken severiz. Severek ve acı çekerek yaşarız. Acı çekmek de, sevmek de yaşama aittir. Yalnız sevmeyi seçmek ve acı çekmeyi reddetmek yaşamı reddetmek demektir.” (syf 267)
·
119 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.