İlk okuduğum Japon Edebiyatı kitabı.
Anlatımı, betimlemeleri sizi yormayan ama derinlerde hissettiğiniz duygular sizi boş duvarı izlettirecek nitelikte.
Gözü gören, eti sağlam, damarlarında kan dolanan bir ceset düşünün. Biz bu kitapta nefes alan bir ölünün metaforunu okuyoruz. İçinde tanımlayabildiği tek duygu korku ve korkusunun arkasına sığınıp yaşamını sürdüremeyen biri. Sürekli ölümü düşünen, alkolün ona dost olduğu bir mücadele içinde.
Karakterimizin küçücük çocukluktan saçları ağarıncaya kadar yaşlandığını onunla beraber okuyarak hissediyoruz.