Bülent Ecevit: Şair, Yazar,Siyasetçi. Elimizdeki kitap kendisinin arkadaşı olan Tunç Yalman‘a yazmış olduğu mektuplardan oluşuyor. Bu mektuplar 1944 ile 1946 yılları arasında yazılmış.
Hukuk fakültesine kayıt yaptıran ancak devam etmek istemeyen, bir taraftan geçim derdinde olan bir Bülent Ecevit var karşımızda.
Mektuplardan anladığımız başlangıçta Bülent Ecevit’in en büyük hayali imkanı olduğunda bir çiftlik kurmak, burada yakın dostlarıyla birlikte kalıp toprakla uğraşmak,kitaplar okumak,şiirler yazmaktır.
Ama hayat bu hayalin gerçekleşmesine müsade etmez. O Türk siyasi hayatının Karaoğlan’ı olarak hafızalarda yer edinecektir.
Bülen Ecevit’in hayatında bir de Rahşan vardır. Onunla doludur ve onu çok sevmektedir. Ekonomik imkanlar bu konuda da onları zorlar. Nişanlanma süreci ve sonrasına ilişkin ilginç anlatılar var mektuplarda. Bülent Ecevit nişanlılık sürecinde ancak 15 günde bir Rahşan’ın ailesinin evine gidebilir. Rahşan’la dışarıda yalnız dolaşmaları mümkün değildir.
Mektuplarda dikkat çekici bir diğer yön Bülent Ecevit’in ailesine yönelik serzenişleridir. Kendisini anlamadıklarından yakınır. Ve hep eleştiriye uğradığından.
Mektupların en güzel tarafı bir insanı tüm yönleriyle görme ve tanıma imkanı sunmalarıdır. Noktayı bir şiirle koyalım.
ağacım ben dalları derinde
yaprağım ben paramparça
suyla ışığın ellerinde
ben yüzen bir kuş
uçan gölgeyim suda
gökte bir ışık
göğüm ben
toprak yatağında
suyla karışık
eğil bana bak bana
senim ben
sana aşık
(Bülent Ecevit/ Dere)
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.