Elveda Gülsarı
Bu başlık ilk bakışta zaten hüzünlü bir hikayenin mesajını veriyor. Kitapta anlatılan tasvirlerle bir atın güzeller güzeli resmi gözlerinizin önünden hiç gitmiyor ve anlatılan o atla bir bağ kuruyorsunuz. Onun gençlik zamanları, özgür olmak isteyişi, sonsuz güzelliği sizi kendine çekiyor. O atın yaşamı sanki bir insanın yaşamını betimliyor.
Kitabın ana karakteri Çoban Tanabay ise ülkesi için senelerce savaşmış, savaştan sağ salim dönmüş, yine ülkesine yararlı olmak için yılkıcılık yapmaya başlamıştır. Devrime komünizme sonsuz inanmaktadır. Ve hep güzel günlerin geleceğine, çektiği dertlerin bir gün son bulacağına, emeklerinin karşılığını alacağına inanır. Ama hayat ona hiç hak etmediği şeyler yaşatır, üstüne üstlük halk düşmanı olarak yargılanmasına da sebep olur.
Yılkıcılık yapmaya başladığında eline güzeller güzeli taypalma yorga bir at olan Gülsarı verilir, onu çocuğu gibi yetiştirip büyütür, dertlerine ortak eder ve gün gelir onu elinden zorla alırlar.
Atımız Gülsarı ile yılkıcılık yapan Tanabay'ın yaşamı neredeyse birbirine benziyor, yaşamları hep paralel olarak ilerliyor. Kader onları yan yana getirip sonra da hep ayrı düşürüyor malesef. Onların arasındaki samimiyet anlayış bir insanın dost ilişkisinin, sırdaşlığın bir atla da olabileceğini gösteriyor. Hikayede hep ayrı düştüler ve en son yaşlılık dönemlerinde bir araya geldiler. Ve Gülsarı son nefesini Tanabay'ın sıcak montunun altında verdi.
Cengiz Aytmatov'un elinden çıkan bu eser sizi hiç sıkmadan bir çobanla bir atın basit yaşamında da nice hüzünler nice heyecanlar olabileceğini gösterip bir güldürüyor bir hüzünlendiriyor. Kesinlikle tavsiye edebileceğim okurken nasıl bittiğine şaşırdığım bir kitap oldu. İyi okumalar...
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.