'Tavşan besleyen,havuç da yetiştirmelidir.'
İlişki kuran kişi, birey olabilmişliğin göstergelerinden sorumluluk bilincini taşıyarak ilişkinin ihtiyacı olan kaynakları (havuç;sevgi,aidiyet, bağlılık,saygı, güven) yaratmalı ve beslemelidir.
'Tavşan besleyen, evinin içindeki bütün geliş -gidişlerini,
gerçi, hiçbir yargıda bulunmadan, izleyen;
ama, sürekli üzerinde tuttuğu gözüyle çok temel bir talepte bulunan, bir canlı ile birlikte yaşamayı -onun varlık talebini hesaba katmayı da, öğrenmelidir.'
İlişki kuran kişi, ilişkilendiği insanın görülme ihtiyacına duyarlı olmalıdır.Bu ihtiyaca cevap vermeme durumu Gottman'ın ilişkilerde mahşerin 4 atlısı-duvar örme ile açıklanabilir. Kişi ilişkide görülmediğinde kendini değersiz hissedebilmektedir.
'Tavşan besleyen,
ortalık fazlaca hareketsiz kaldığında,
hemen şüphelenmelidir:
ya halıların püskülleri, ya balkondaki
bitkiler ,ya da kurumaları için kitap yığınlarının üstüne,
gazete kağıtlarına serdiği kereviz yaprakları,
tehlikededir. '
Bu kısım ayrılık kaygısını düşündürüyor. Ya/ya cümleleri (ya şöyle olursa,geleceğe yönelik varsanılar),yaşam kendi akışında devam ederken (kereviz yaprakları kurutarak baharat hazırlamak, bitki büyütmek) her an her şey olabilir düşüncesi tehlike algısıyla birlikte kaygı hissine sebep oluyor.
'Tavşan besleyen,
tavşanını bir gün götürüp
tavşan yetiştiren birilerini bulup onlara vererek
terketmeye de hazır olmalıdır -
onlardan, ona iyi bakacakları sözünü aldıktan sonra-
son bir kez dönüp bakmamak için kendini
zorlayarak, alelacele yürüyüp, çekip, gidip — havuç
tohumlarını da götürüp
denize atıp —'
ayrılabilmek,ilişki artık besleyici olmadığında hayatındaki kişinin ve kendinin iyilik halini önceliklendirmek yani yolları güzelce ayırıp bir başkasıyla doyumlu bir birliktelik dilemek...dile kolay.