Kitap yetersiz olmaktan son yüz sayfada kurtuldu. Konusu şöyle, 1800'lü yıllarda daha bir noktadan başka noktaya hızlı iletişim sağlanamamışken bir malzeme var prototip adında, onu bulurlarsa iletişim sağlanacakmış, mış mış mış. Gerçekten mi, yani kitapta baya baya uçan okullar, iş yapan robotlar, robotik hayvanlar var ama bizim bugün ismini telefon, telgraf, faks dediğimiz şey yok ve bunu saklayan bir kızın ağzından da hiçbir şekilde laf alınamıyor mu? Saçmaydı, sıkıcıydı, iki de bir "Ha, ne, bir dakika ne olmuştu ki?" falan dedirtti. Kitabın üçte ikisi sıkıcıydı ve yüzeyseldi. Yani kitabın işlediği konu güzel (yukarıdaki ikilemi saymazsak) ama çok hafif hafif anlatılmış. Sophronia'nın tırmanış yetenekleri beş defa anlatılacağına, zaten sayfa sayısı orta ve harf büyüklükleri olan kitapta daha kaliteli sahneler görebilirdik. Onun dışında, kapağına aldanıp almıştım 2016'da. Yani tasarımı, içi falan çok güzel ama asıl kısım kitabın içeriğiyle ilgili ve ana karakterimizin on dört yaşında olmasından ötürü öyle ahım şahım dövüş sahneleri falan görmedik. Arka kapakta yazan o ilgi çekici "Düzgün reverans yapabilmek bir başkadır. Düzgün referans yaparken bıçak fırlatabilmekse bambaşka." Arkadaşlar kitapta kan görüncr bayılan bir karakter dahi vardı. Bu kitap nasıl olmalıydı size söyleyeyim; ana karakter en azından on beşinin sonlarında olmalıydı. Kitapta güzel, kaliteli dövüş, aksiyon, bıçaklar, Scarlett Johansson tipli kadınlar görmek isterdim. Bu kitap fantastik türünde ama nasıl bir fantastik, uykudan önce on yaşındaki çocuklara okuyabileceğiniz türden. Ben bu kitabı önermiyorum, bana kalırsa gereksizdi. Kitabın ikincisi yazarın ana dilinde yayınlandı mı bilmiyorum ama iyi yorumlar duymadığım takdirde ikinci kitaba bir şans vermeyi düşünmüyorum, her ne kadar o son yüz sayfası beni içine ne kadar çekmiş olursa olsun.
·
105 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.