Kitabi beğendim tavsiye ederim.İçeridiğinden bahsedeceğim biraz. Yazarın okuduğum ilk kitabı değildi ama bana göre diğer kitaplarından farklı bir etki bıraktı çünkü kitapları genelde okuyucuya çabucak okumasını fırsat veren, az sayfalı kitaplardı. Bu kitabı diğerlerinden ayırıyorum o yüzden. Bu kitapta yazar dönemin şartlarıyla birlikte asker olan bir gencin engelli olan bir genç kıza karşı Merhamet duygusundan bahsediyor ve bu Merhamet duygusunu öyle güzel anlatmış ki bir duygu bizim davranışlarımıza nasıl bu kadar etki edebilir dedim kendi kendime ve kitabı okurken hep şey düşündüm acaba genç için mi hayat daha zor yoksa engelli olan kız için mi? Kızın küçük bir dünyası var evinde ve bir şekilde bu genç bu dünyaya dahil oluyor ama gencin kendince bir çevresi var asker arkadaşları var hayata karşı bakış açısı aşırı olumlu olmasa da alışılagelmiş bir yaşamı vardı sonra bu kızla karşılaşınca her şey değişiyor kıza karşı kendini sorumlu hissediyor Merhamet duygusu o kadar ağır basıyor ki bir anda istemeden de olsa kız için önemli kararlara dahil olurken buluyor kendini ve sonrasında kızın babası,doktoru,arkadaşı hep aynı şeyleri söylüyor ve genç bu durumda söylenen şeyleri kendince de içinden gelen merhamet duygusuyla birleştirince olaylar gelişiveriyor. Bence en üzücü olan şey genç duygularını etraftan nasıl görünür diye tedirginlik yaşıyor.İlk başta her şeyi Merhamet duygusuyla yaptığına sanarken kitabın sonunda aslında Edith'i ve aşkını kabul edebileceğini anlıyor ama bazı şeyler için geç kalıyor....
Hofmiller için hayat kaldığı ve bildiği yerden devam etmiyor.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.