Yazar:
Stefan Zweig
Çevirmen:
Deniz Banoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 0 dk.
Sayfa Sayısı:
353
Basım Tarihi:
1988
İlk Yayın Tarihi:
1939
Yayınevi:
Altın Kalem Yayınları
Orijinal Adı:
Ungeduld des Herzens
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Avusturya
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Diğer Baskılar
33 diğer baskı · Tümünü Göster
Sabırsız Yürek
3.822 okunmaCan Yayınları · Nisan 2016 · 460 s.
Acımak
649 okunmaKent Yayıncılık · 2012 · 336 s.
Merhamet
375 okunmaYordam Kitap · 2013 · 400 s.
Acımak
308 okunmaRönesans Yayınları · Kasım 2017 · 464 s.
Sabırsız Yürek
321 okunmaCan Yayınları · 1 Temmuz 2014 · 464 s.
Acımak
294 okunmaEma Kitap · Nisan 2018 · 368 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Merhamet1000Kitap
Puan vermedi·353 syf.·
Beğendi
·2023 18. kitabı
Kitabi lise yilarinda okumustum,Kitap bir teğmenin merhamet duygusundan dolayı kötürüm bir kıza olan yaklaşımını ve bu yaklaşımının sonuncunda yaşananlardan bahsediyor akıcı bir dili var ,stefan en sevdigim kitabi diyebilirim, karışık duygularla okumuştum.tavsiye ederim iyi okumalar şimdiden:)
Merhametin Yükü…1000Kitap
Stefan Zweig’in Merhamet adlı romanını bitirdikten sonra, içimde uzun süre kalacak bir boşlukla kapattım kitabı. Başlarda, kalınlığı biraz gözümü korkutmuştu. Özellikle ilk 100 sayfa, yoğun betimlemeler ve yavaş ilerleyen olaylar nedeniyle biraz sabır istedi benden. Ama ne zaman ki ortalara geldim, her şey bir tiyatro sahnesi gibi gözümde canlanmaya başladı.
Karakterlerin duyguları içime işleye işleye ilerledi. Okurken kendimi sahnenin tam ortasında, olayların içinde hissettim. Hatta bazı anlarda boğazım düğümlendi, gözlerim doldu. Sayfalar su gibi akmaya başladı. 300. sayfadan sonra zaman adeta kayboldu, 10 dakika içinde koca bir bölüm bitmiş gibiydi.
Zweig yine yaptı yapacağını… Her romanında hissettirdiği derinlik bu kitapta da fazlasıyla vardı. Ama Merhamet, sadece bir duygu değil; bazen bir yük, bazen de iyi niyetle yapılan en büyük hata olabiliyor. Bu kitap bunu çok net gösterdi bana.
Zweig’in kaleminden dökülen her satır gibi, bu roman da yüreğime dokundu. Hüzün bıraktı, düşündürdü, susturdu…
İyi ki okudum.
Keyifli ve derin okumalar dilerim.
—
Stefan Zweig
Merhamet
Stefan Zweig
Merhamet
Stefan Zweig her zaman keyifle okuduğum bir yazar. Çok büyük bir gözlemci yine çok güzel bir eser.
Kitapta bilmeden yaptığı bir saygısızlık yüzünden kötürüm bir kıza kendini affettirmek isteyen bir teğmen ile kızın arasında geçen hikaye.
Teğmenin merhamet duygusunun yoğunlu ve bu süreçte kıza istemeden umut vermesini konu alıyor. Dramatik bir sonla biten eserde merhamet duygusu yoğun bir teğmen ile kötürüm kızın psikolojik durumunu çok güzel bir şekilde işlemiş. Kişilerin duygusal durumu çok güzel işlenmiş. Teğmenin kendi içinde yaşadığı duygusal gel gitleri konu alan bir eser. Dili çok güzel ve çeviri mükemmel.
Dünya nimetleri üstüne güzelleme...1K
Edith "talihsiz" "bahtsız " "kader kurbanı" "kötürüm" " zavallı" bla bla bla..
Edith şımartılmış, kaba saba, konversif, agresif, depresif, histerik, suisid eğilimli bla bla bla..
Netice Edith yürür yürümez, yaşar yaşamaz bilemem ama( çünkü kitap daha yüz sayfa sürecek,inceleme için erken davrandım) bizim toy delikanlı Teğmen baya bir hayat dersi alacağa benziyor Kekesfalva yavrusu Edith sebebi ile yaşadıklarında..
Eski yıllarda acımak ve merhamet duyguları aynı anlamı taşır imiş insanlar için..
Öyle mi dersin bugün de?..
Sanmam.. yine de merhamet olgunlaşmamış henüz yirmibirinci yüzyılda diye düşünüyorum..
Merhamet, bir saygı,sevgi, hoşgörü, iyi niyet veya , kıvılcımı ile ruhta yanan meşale olmaz mı sorarım size ?! Bu meşalenin alevleri olimpiyat meşalesi taşıyan sporcular gibi düzgün duruş gerektirmez mi? Zahmetli değil midir meşaleyi taşımak? Örnek bir aydinlanma ve aydınlatma şekli değil midir ? Evrensel değil midir? Merhametin ne olmadığını öğreten bir dizi soru sorduruyor kitapta okuduklarim..
Aksi gibi hem merhametin ne olduğuna dair çıkarımlar otomatikman zihinde canlanıyor..
Hani yanlış olanı düşünürken doğru ile 180 derece eşitlemek ve aynı doğrusal noktada sonsuz doğrular geçirmek gibi geometrik olarak ..
:)) Çok ta takılmayın incelememe.. Fen mezunu kafası işte ..
Kitap öyle ahım şahım keyifli bir metin değil..
Aksiyon az.. ben aksiyonsuz roman okuyunca sıkılıyorum.. şansıma da bu aralar öyle oldu..
Bu bitsin Balzac - Goriot Baba okuma niyetim var... Şöyle kalabalık karakter kadrosu bolca deli dolu insan betimlemesi...
Stefan Zweig yazısı ilk okuduğum kitap ...
Kader ...
Keyifli okumalar diliyorum..
:)
Kitabi beğendim tavsiye ederim.İçeridiğinden bahsedeceğim biraz. Yazarın okuduğum ilk kitabı değildi ama bana göre diğer kitaplarından farklı bir etki bıraktı çünkü kitapları genelde okuyucuya çabucak okumasını fırsat veren, az sayfalı kitaplardı. Bu kitabı diğerlerinden ayırıyorum o yüzden. Bu kitapta yazar dönemin şartlarıyla birlikte asker olan bir gencin engelli olan bir genç kıza karşı Merhamet duygusundan bahsediyor ve bu Merhamet duygusunu öyle güzel anlatmış ki bir duygu bizim davranışlarımıza nasıl bu kadar etki edebilir dedim kendi kendime ve kitabı okurken hep şey düşündüm acaba genç için mi hayat daha zor yoksa engelli olan kız için mi? Kızın küçük bir dünyası var evinde ve bir şekilde bu genç bu dünyaya dahil oluyor ama gencin kendince bir çevresi var asker arkadaşları var hayata karşı bakış açısı aşırı olumlu olmasa da alışılagelmiş bir yaşamı vardı sonra bu kızla karşılaşınca her şey değişiyor kıza karşı kendini sorumlu hissediyor Merhamet duygusu o kadar ağır basıyor ki bir anda istemeden de olsa kız için önemli kararlara dahil olurken buluyor kendini ve sonrasında kızın babası,doktoru,arkadaşı hep aynı şeyleri söylüyor ve genç bu durumda söylenen şeyleri kendince de içinden gelen merhamet duygusuyla birleştirince olaylar gelişiveriyor. Bence en üzücü olan şey genç duygularını etraftan nasıl görünür diye tedirginlik yaşıyor.İlk başta her şeyi Merhamet duygusuyla yaptığına sanarken kitabın sonunda aslında Edith'i ve aşkını kabul edebileceğini anlıyor ama bazı şeyler için geç kalıyor....
Hofmiller için hayat kaldığı ve bildiği yerden devam etmiyor.
Vicdan hatırladıkça, hiçbir suç unutulmaz.Edebiyat
Sakat bir kızı mutlu etmek için verilen en ufak ilginin gelebileceği can alıcı sonuçlar bu kitapta yazılmış. Kitap genel olarak etkileyici değil ama okunabilir, güzel bir kitap. Gereksiz merhamet sizi bir yalanın kölesi yapar.
Eğer karşınızdakine sevdiğiniz yada sevmediğiniz sırf kalbi kırılmasın diye “hayır” , “yapmam” diyemiyorsanız mutlaka bu kitabı okuyun derim . Örnek bir eser olmuş bu konuda . Eski ben i gördüm eser de açıkçası, biraz kendimi okudum sanki.. Keşke bunu yıllar önce okusaydım da hayatta tecrübe ettiğim şeyi bu eserde yıllar önce öngörseydim..
Sabırsız Yürek
Teğmen Hofmiller bir gün bir malikanenin davetine katılır. Orada genç bir kızı dansa kaldırmak ister. Ama gelgörelim kol değneklerini masanın altından göremediği genç kız, engellidir.
Sonra Delikanlı, yaptığı mahçubiyeti içine yer edinir ve elinde çiçeklerle af dilemek için malikanenin yolunu tutar.
Önceleri Edith bu duruma bir anlam veremez. Ama gittikçe teğmene alışmaya başlar.
Condor, Edith'in doktoru.. Sık sık malikaneye Edith'i muayeneye geliyordur. Orada doktorla samimiyetini ilerleten teğmen, doktordan Edith'in durumunu öğrenmeye çalışır. Edith hiçbir zaman yürüyemeyecek mi? der.
Condor maalesef durum çok kötü..
Delikanlıyı acıma duygusu sarmıştır bir kere..
Edith'e yardım edecektir.
Hatta bunun için yeni bir tedavi bulundu diye de elinde olmadan onu ve ailesini umutlandıracaktır.
Gerçi delikanlı umutlandırmakla kalsa yine iyi.. Kendini Edith'in duygularını istemediği halde, ona karşılık verirken bulacaktır.
Arkadaşları "hayırlı olsun, Kekesfalva'nın sakat kızı ile nişanlanmışsın" der onunla alay eder. Oysa teğmen durumu inkar eder. Ve bu yüzden onursuzluk ettiğini düşünüp intihar etmeyi düşünür.
Neyse ki vedalaşmayı düşündüğü albayı, onu karargahın adına leke gelmesin diye, başka bir şehre tayin eder, konu kapanır.
Nitekim arkasında gözü yaşlı engelli kızı bıraktığını bilen teğmen rahatsızlık duyar. Ve tren istasyonunda Edith'e telgraf çeker. Ama aksilik bu ya.. O sıralarda ülke, Avusturya Macaristan velihattının süikasti ile çalkalanmaktadır. Bu yüzden telgraf ulaşmaz. Edith terkedildiğini düşünerek intihar eder. Babası ise kızının acısına daha fazla dayanamaz.
Olayları duyan teğmen.. Vicdan azabı çeker, velihat prensin öldürülmesiyle başlayan 1. Dünya Savaşı'na gönüllü olarak katılır.
### Son söz
Bu kurguda sabırsızlanan biran önce
Acımakİnceleme
1881 Viyana doğumlu Stefan Zweig, oldukça varlıklı bir ailenin çocuğudur. Yaşadığı Habsburg İmparatorluğu, çağının en renkli ve çok kültürlü dönemlerinden biridir. Çünkü bu imparatorlukta Yahudiler, Hırvatlar, Macarlar, Slovaklar ve Balkan halkları gibi birçok ulustan insanlar bir arada yaşar. Bu çok kültürlü yapı; din, dil ve kimlik zenginliği; ayrıca Zweig’in çok yönlü aile ortamı, onun dünya görüşünü ve yazarlığını derinden etkilemiştir.
Bu nedenle Zweig’in düşünce dünyası, milliyetçi duyguların çok ötesine taşarak evrensel bir insancıllığa dönüşmüştür. O yalnızca Avusturyalı bir yazar değildir; tüm insanlığı kucaklayan bir dile ve bakış açısına sahiptir. Onun için milletten önce “insan olmak” gelir. Eserlerinde insan onuru, vicdanı ve kişiliği her şeyin önündedir. Milliyetçi değildir, ırkçı hiç değildir. “Biz ve onlar” dilini kullanmaz; o yalnızca insanı anlamaya, çözmeye ve insana dair her duygunun özünü yakalamaya çalışır.
Acımak romanı da bu insancıl anlayışın en güçlü örneklerinden biridir. Romanın konusu birçok okuru kolayca ağlatacak kadar hüzünlüdür; ancak Zweig, kötürüm bir genç kızın dramını asla melodrama düşmeden, duygu sömürüsüne kaçmadan anlatır. Okur roman boyunca hem kendini hem de karakterleri sorgular; Zweig adeta insan olmanın resmini çizer.
Romanın kadın kahramanı Edith, yürüyemeyen genç bir kızdır. Annesi ölmüştür; babasıyla birlikte bir villada yaşar. Zengin ve konforlu bir hayatları olsa da Edith’in dünyası sınırlıdır. En yakınında ona arkadaşlık eden kuzeni vardır. Edith, onunla sıkıntılarını ve hayallerini paylaşır.
Aynı bölgede görev yapan Teğmen Anton Hofmiller, gösterişli fakat yüzeysel bir subaydır. Edithlerin davetine katıldığında romanın kader anı yaşanır. Teğmen, dikkatsizliği yüzünden Edith’i dansa davet eder; ancak Edith
~Sabırsız Yürek
Acımakla sevmek arasındaki çizgi ne kadar ince? Bu kitabı okurken çokça kendime sorduğum soru tam olarak buydu :)
Ana karakter Toni’nin yaşadığı o vicdan muhasebesi beni aşırı gerdi. Bazen “yok artık bunu da yapmazsın” dedim, bazen de “aslında ben de olsam aynı hataya düşerdim” diye aklımdan geçirdim. Özellikle sırf birini kırmamak için yapılan şeylerin nasıl daha büyük bir yıkıma dönüştüğünü görmek gerçekten baya çarpıcıydı.
Kitap boyunca içimde sürekli bir huzursuzluk vardı. Hani böyle bir şeylerin yanlış gittiğini bilirsiniz ama durduramazsınız ya… tam olarak o his. Zaten adı gibi: sabırsızlık, acele kararlar, duyguların net olmaması… hepsi üst üste geliyor.
En çok da şu fikre takıldım: Birine gerçekten yardım etmek mi istiyoruz, yoksa sadece kendimizi iyi hissetmek için mi “yardım ediyoruz”?
Genel olarak eseri ele almak gerekirse insanı biraz rahatsız ediyor ama iyi anlamda. Sonunda Edith ve Toni’nin birebirlerini seven bir çift olmasını isterdim ama Stefan Zweig onları bir daha hiç birleşmeyecek şekilde ayırdı. Bu bir tık üzücü olsa da okumak isteyenlere çokça tavsiye ederim, şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Stefan Zweig
Stefan ZweigYazar Hakkında
Stefan ZweigYazar · 187 kitap
Stefan Zweig, Avusturyalı yazar ve gazeteciydi. Edebi kariyerinin zirvesinde olduğu 1920'li ve 1930'lu yıllarda, dünyanın en çok çevrilen ve en popüler yazarlarından biriydi.
Zweig, Viyana, Avusturya-Macaristan'da büyüdü. Honoré de Balzac, Charles Dickens ve Fyodor Dostoyevski gibi ünlü edebiyatçılar hakkında Üç Büyük Usta (1920) ve belirleyici tarihsel olaylar hakkında Yıldızın Parladığı Anlar (1927) adlı tarihsel incelemeler yazdı. Ayrıca Joseph Fouché (1929), Mary Stuart (1935) ve Marie Antoinette'nin biyografilerini yazdı. Zweig'ın en bilinen kurgu eserleri arasında Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu (1922), Amok Koşucusu (1922), Korku (1925), Karışık Duygular (1927), Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat (1927), psikolojik roman Sabırsız Yürek (1939) ve Satranç (1941) yer almaktadır.
1934 yılında Almanya'da Nazi Partisi'nin yükselişi ve Avusturya'da Ständestaat rejiminin kurulmasının bir sonucu olarak Zweig, İngiltere'ye göç etti ve 1940 yılında kısa bir süre New York'a ve daha sonra yerleştiği Brezilya'ya taşındı. Son yıllarında bu ülkeye aşık olduğunu ilan edecek ve Brezilya, Geleceğin Ülkesi adlı kitabında bu ülke hakkında yazacaktı. Yıllar geçtikçe Zweig, Avrupa'nın geleceği konusunda giderek daha fazla hayal kırıklığına uğradı ve umutsuzluğa kapıldı. 23 Şubat 1942'de Petrópolis'teki evlerinde eşi Lotte ile birlikte aşırı dozda barbitürattan ölü bulundu. Eserleri birçok film uyarlamasına temel oldu. Zweig'ın anı kitabı Dünün Dünyası (1942), I. Franz Joseph yönetimindeki Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun çöküş yıllarındaki yaşamı betimlemesiyle dikkat çeker ve Habsburg İmparatorluğu hakkındaki en ünlü kitap olarak anılır.
