Yazar:
Stefan Zweig
Çevirmen:
Burhan Arpad
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 30 dk.
Sayfa Sayısı:
406
Basım Tarihi:
1973
İlk Yayın Tarihi:
1939
Yayınevi:
Altın Kitaplar Yayınları
Orijinal Adı:
Ungeduld des Herzens
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Avusturya
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
33 diğer baskı · Tümünü Göster
Sabırsız Yürek
3.821 okunmaCan Yayınları · Nisan 2016 · 460 s.
Acımak
649 okunmaKent Yayıncılık · 2012 · 336 s.
Merhamet
375 okunmaYordam Kitap · 2013 · 400 s.
Acımak
308 okunmaRönesans Yayınları · Kasım 2017 · 464 s.
Sabırsız Yürek
321 okunmaCan Yayınları · 1 Temmuz 2014 · 464 s.
Acımak
294 okunmaEma Kitap · Nisan 2018 · 368 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Acımakİnceleme
1881 Viyana doğumlu Stefan Zweig, oldukça varlıklı bir ailenin çocuğudur. Yaşadığı Habsburg İmparatorluğu, çağının en renkli ve çok kültürlü dönemlerinden biridir. Çünkü bu imparatorlukta Yahudiler, Hırvatlar, Macarlar, Slovaklar ve Balkan halkları gibi birçok ulustan insanlar bir arada yaşar. Bu çok kültürlü yapı; din, dil ve kimlik zenginliği; ayrıca Zweig’in çok yönlü aile ortamı, onun dünya görüşünü ve yazarlığını derinden etkilemiştir.
Bu nedenle Zweig’in düşünce dünyası, milliyetçi duyguların çok ötesine taşarak evrensel bir insancıllığa dönüşmüştür. O yalnızca Avusturyalı bir yazar değildir; tüm insanlığı kucaklayan bir dile ve bakış açısına sahiptir. Onun için milletten önce “insan olmak” gelir. Eserlerinde insan onuru, vicdanı ve kişiliği her şeyin önündedir. Milliyetçi değildir, ırkçı hiç değildir. “Biz ve onlar” dilini kullanmaz; o yalnızca insanı anlamaya, çözmeye ve insana dair her duygunun özünü yakalamaya çalışır.
Acımak romanı da bu insancıl anlayışın en güçlü örneklerinden biridir. Romanın konusu birçok okuru kolayca ağlatacak kadar hüzünlüdür; ancak Zweig, kötürüm bir genç kızın dramını asla melodrama düşmeden, duygu sömürüsüne kaçmadan anlatır. Okur roman boyunca hem kendini hem de karakterleri sorgular; Zweig adeta insan olmanın resmini çizer.
Romanın kadın kahramanı Edith, yürüyemeyen genç bir kızdır. Annesi ölmüştür; babasıyla birlikte bir villada yaşar. Zengin ve konforlu bir hayatları olsa da Edith’in dünyası sınırlıdır. En yakınında ona arkadaşlık eden kuzeni vardır. Edith, onunla sıkıntılarını ve hayallerini paylaşır.
Aynı bölgede görev yapan Teğmen Anton Hofmiller, gösterişli fakat yüzeysel bir subaydır. Edithlerin davetine katıldığında romanın kader anı yaşanır. Teğmen, dikkatsizliği yüzünden Edith’i dansa davet eder; ancak Edith
Eğer karşınızdakine sevdiğiniz yada sevmediğiniz sırf kalbi kırılmasın diye “hayır” , “yapmam” diyemiyorsanız mutlaka bu kitabı okuyun derim . Örnek bir eser olmuş bu konuda . Eski ben i gördüm eser de açıkçası, biraz kendimi okudum sanki.. Keşke bunu yıllar önce okusaydım da hayatta tecrübe ettiğim şeyi bu eserde yıllar önce öngörseydim..
Sabırsız Yürek
Teğmen Hofmiller bir gün bir malikanenin davetine katılır. Orada genç bir kızı dansa kaldırmak ister. Ama gelgörelim kol değneklerini masanın altından göremediği genç kız, engellidir.
Sonra Delikanlı, yaptığı mahçubiyeti içine yer edinir ve elinde çiçeklerle af dilemek için malikanenin yolunu tutar.
Önceleri Edith bu duruma bir anlam veremez. Ama gittikçe teğmene alışmaya başlar.
Condor, Edith'in doktoru.. Sık sık malikaneye Edith'i muayeneye geliyordur. Orada doktorla samimiyetini ilerleten teğmen, doktordan Edith'in durumunu öğrenmeye çalışır. Edith hiçbir zaman yürüyemeyecek mi? der.
Condor maalesef durum çok kötü..
Delikanlıyı acıma duygusu sarmıştır bir kere..
Edith'e yardım edecektir.
Hatta bunun için yeni bir tedavi bulundu diye de elinde olmadan onu ve ailesini umutlandıracaktır.
Gerçi delikanlı umutlandırmakla kalsa yine iyi.. Kendini Edith'in duygularını istemediği halde, ona karşılık verirken bulacaktır.
Arkadaşları "hayırlı olsun, Kekesfalva'nın sakat kızı ile nişanlanmışsın" der onunla alay eder. Oysa teğmen durumu inkar eder. Ve bu yüzden onursuzluk ettiğini düşünüp intihar etmeyi düşünür.
Neyse ki vedalaşmayı düşündüğü albayı, onu karargahın adına leke gelmesin diye, başka bir şehre tayin eder, konu kapanır.
Nitekim arkasında gözü yaşlı engelli kızı bıraktığını bilen teğmen rahatsızlık duyar. Ve tren istasyonunda Edith'e telgraf çeker. Ama aksilik bu ya.. O sıralarda ülke, Avusturya Macaristan velihattının süikasti ile çalkalanmaktadır. Bu yüzden telgraf ulaşmaz. Edith terkedildiğini düşünerek intihar eder. Babası ise kızının acısına daha fazla dayanamaz.
Olayları duyan teğmen.. Vicdan azabı çeker, velihat prensin öldürülmesiyle başlayan 1. Dünya Savaşı'na gönüllü olarak katılır.
### Son söz
Bu kurguda sabırsızlanan biran önce
~Sabırsız Yürek
Acımakla sevmek arasındaki çizgi ne kadar ince? Bu kitabı okurken çokça kendime sorduğum soru tam olarak buydu :)
Ana karakter Toni’nin yaşadığı o vicdan muhasebesi beni aşırı gerdi. Bazen “yok artık bunu da yapmazsın” dedim, bazen de “aslında ben de olsam aynı hataya düşerdim” diye aklımdan geçirdim. Özellikle sırf birini kırmamak için yapılan şeylerin nasıl daha büyük bir yıkıma dönüştüğünü görmek gerçekten baya çarpıcıydı.
Kitap boyunca içimde sürekli bir huzursuzluk vardı. Hani böyle bir şeylerin yanlış gittiğini bilirsiniz ama durduramazsınız ya… tam olarak o his. Zaten adı gibi: sabırsızlık, acele kararlar, duyguların net olmaması… hepsi üst üste geliyor.
En çok da şu fikre takıldım: Birine gerçekten yardım etmek mi istiyoruz, yoksa sadece kendimizi iyi hissetmek için mi “yardım ediyoruz”?
Genel olarak eseri ele almak gerekirse insanı biraz rahatsız ediyor ama iyi anlamda. Sonunda Edith ve Toni’nin birebirlerini seven bir çift olmasını isterdim ama Stefan Zweig onları bir daha hiç birleşmeyecek şekilde ayırdı. Bu bir tık üzücü olsa da okumak isteyenlere çokça tavsiye ederim, şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Stefan Zweig
Stefan ZweigKaderin yaraladığı kişi sonsuza kadar hassas davranır
Stefan Zweig’in Sabırsız Yürek tek uzun romanıdır. Genç bir süvari subayı olan Anton Hofmiller’in anlatımıyla açılır. Hofmiller, garnizona yakın kasabada katıldığı bir davette konağın kızı Edith Kekesfalva ile tanıştırılır. Dans teklif etmesi üzerine genç kızı utandırdığını zanneder; ancak kısa süre sonra Edith’in felçli olduğunu öğrenir. Büyük bir suçluluk duygusuna kapılır. Bu olaydan sonra Hofmiller, Edith’in babası Bay Kekesfalva ve aile dostu olan doktor Dr. Condor ile yakınlaşır. Edith, Hofmiller’in ilgisine giderek duygusal olarak bağlanır; genç subay ise ona acıdığı için ziyaretlerine devam eder. Ancak Edith’in giderek artan beklentileri, Hofmiller’i bir vicdan çıkmazına sürükler. Aile, onun davranışlarını “evlilik vaadi” olarak yorumlamaya başlar. Acıma duygusuyla verilen sahte umutların ne kadar yıkıcı olabileceğini gösteren trajik bir sona ulaşır. Psikoljik baskı ve çaresizlik çok güzel işlenmiştir.
Stefan Zweig'in okuduğum ilk uzun romanı.Bu uzunlukta başka kitabı varmı bilmiyorum.Bu kitabı okuduktan sonra şunu rahatlıkla söyleyebilirim şu ana kadar okuduklarımın hepsi mükemmeldi ama ' Acımak' için mükemmel kelimesi bile biraz hafif kalır.Bir defa elinizdeki olağünüstü güzellikte bir kitap.Yazılım tarzı hiç değişmemiş aynı diğer kısa kitapları gibi sakin sakin anlatıyor Zweig.Kesinlikle sıkılma diye bir şey yok.Elimdeki kitap 360 sayfa olmasına rağmen sayfa sayısı bir veya iki kat daha fazla da olsa,inanın bana memnunniyetle okurdum.Zweig bu defa bize merhamet duygusu üzerinden dersler veriyor.Ama bunu anlatırken müthiş bir duygusallık yaratıyor.Diğer kitaplarından farklı olarak bizzat olayı yaşayan kişinin direk anlatımıyla bize yaşatıyor her şeyi.Oysa diğer kitaplarında genelde esas olayı ikinci kişi anlatırdı(satranç,amok koşucusu,bir kadının 24 saati...vs.).Evet konu merhamet veya acımak duygusu.O kadar güzel işlenmiş ki, bu duyguyu yaşayanların tüm içsel çatışmalarını,kararsızlıklarını,huzur ve huzursuzluklarını,mutlu ve mutsuz oldukları anları bütün ayrıntılarıyla önümüze seriyor.Bu duyguyu yaşarken başarılı olan ve olamayan örneklerle zorluklarını ve kolaylıklarını,güzel taraflarını ve yıkıcı taraflarını kısaca her yönünü bize gösteriyor.Ve bütün bunları da esas itibariyle genç bir teğmen,iki genç kız,bir yaşlı baba ve bir doktor üzerinden bize aktarıyor.Tekrar tekrar söylüyorum ben bu kitabı mutlaka okunması gereken ve insanın çok fazla dersler çıkaracağı bir kitap olarak değerlendiriyorum.
Sabırsız Yürek/AcımakEdebiyat
Sabırsız Yürek veya Acımak’ı okurken şu soruya cevap arayacaksınız; sevmek mi sevilmek mi? Ve bunu yaparken de vicdanınızın en derinindeki yaralarla yüzleşeceksiniz… En müphem suçlarla!
Diğer yandan merhameti düşünüyor insan. Gerçek, saf merhamet nasıl olmalı? Sayfalar ilerledikçe insanlığını sorgularken buluyor birden bire kendini. Çünkü acımak, merhamet etmek, sevgi, vicdan gibi duygular bizi biz yapan şeyler değil mi? Zweig’in en uzun konulu kurgusu olan bu eser, harmanlamış duyguların arasında tatlı ama zorlu bir gezintiye çıkaracak sizi… Kesinlikle okunmalı!
SABIRSIZ YÜREK-STEFAN ZWEIG,460 sayfa
# Kısa öyküleri ile tanınan ve birçoğunu okuduğum ,Stefan Zweig’in psikolojik unsurların ağır bastığı tek romanıdır.
# Eser Le Monde tarafından yüz yılın yüz kitabı listesine eklenmiştir. Yazar bu eser ile tüm dünyada tanınmaya başlamış ve meşhur olmuştur. Daha önce”Acımak” ve “Merhamet” gibi isimlerle çıkan kitaba bence en güzel isim olarak “Acımak” yakışırdı. Çünkü kitapta acımak duygusu üzerine çok durulmuş. Acımak ve vicdan duygusunun çok işlendiği bu psikolojik kitapta, acıma duygusunun nelere yol açabileceğini, farkında olmadan karşımızdaki kişilerin duygularını nasıl etkileyeceğini , kendisiyle ve çevresiyle nasıl çatışma içinde olabileceğini anlatan herkese ders verici nitelikte bir kitap.
# Yazar kitapta iki acıma duygusu üzerinde durur : İlki ,duygulata dayanan, başka birinin yaşadığı felaketlerden kaynaklanan acı ve hüzünden olabildiğince çabuk kurtulmak için çırpınan bir yüreğin sabırsızlığıdır.
# ikincisi ise duygusal olmayan, mantığa dayanan, sabırla ne istediğini bilen, hatta gücünün üstünde bile katlanmaya ve dayanmaya kararlı olunan acıma duygusu. Bu acıma duygusunu gösterirken de sonuçlarının ne olacağını iyi bilmek ve ona göre karar vermekte çok önemlidir. Çünkü sonuçta bir insanın hayatı söz konusudur.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
* kaderin yaraladığı bir insan ne olursa olsun hep yaralı kalıyor.
*Vicdan anımsadıkça, hiçbir suç unutulmaz.
* Kişi herseyden kaçabilir, yalnızca kendinden asla.
"Demek gerçekten bir tek insana bile yardım edebilmek yaşama anlam kazandırıyordu. Demek ki gücü yettiğince, hatta bundan daha da fazla bir güçle insanın kendini başkalarına adamasına gerçekten değiyordu. Demek her fedakârlık yerini buluyordu ve başka birini mutlu ediyorsa yalan bile gerçeklerden daha önemli ve değerli olabiliyordu"
Kitab Stefan Zweig'ın qələmindən indiyədək oxuduğum ən yaxşı kitab ola bilər. Bəzən insanı çıxmaza salır, bəzən üzür, bəzən səbirsizləşdirir, bəzənsə insana yaşam sevgisi və niyə var olduğunu bir daha düşündürür. Bir sözlə möhtəşəm və oxuduqca hislərini sonunadək yaşadığım bir kitab idi, yaxşı ki oxumuşam dediyim kitablar siyahısında ən ön sıralardadır hazırda.....
Acıma, merhamet duygusunun insana neler yaptırdığını en kötü şekilde anlatan bir kitaptı .Teğmenin , koltuk değnekli ve felçli bir kıza acıması onu dansa kaldırmak istemesi ve sonra da ona acıyarak her gün onun evine ziyarete gitmesiyle başlar roman ..Teğmen bu zengin malikaneyi ziyaret ederek başta hoş sohbetler arkadaşlıklar ile başlayan ve sonunda ise sakat kızın teğmeni sevmesiyle ilerleyen bir roman ..Bu aşkı istemeyen teğmen acıma duygusu yüzünden bu kızla evlenmeye kadar giden ve bu yüzden arkadaşlarından ve ailesinden bu evlilik yüzünden kötü şeyler hissedip intahar etmeyi bile düşünen ve vazgeçen bir adam ..Bu aşk uğruna intihar eden sakat felçli bir kız ..Vicdan anımsandıkça , unutulmaz ve kişinin gölgesi gibi onu takip eder .. 
Sabırsız Yürek Sabırsız Yürek Stefan Zweig
Sabırsız Yürek Sabırsız Yürek Stefan ZweigYazar Hakkında
Stefan ZweigYazar · 187 kitap
Stefan Zweig, Avusturyalı yazar ve gazeteciydi. Edebi kariyerinin zirvesinde olduğu 1920'li ve 1930'lu yıllarda, dünyanın en çok çevrilen ve en popüler yazarlarından biriydi.
Zweig, Viyana, Avusturya-Macaristan'da büyüdü. Honoré de Balzac, Charles Dickens ve Fyodor Dostoyevski gibi ünlü edebiyatçılar hakkında Üç Büyük Usta (1920) ve belirleyici tarihsel olaylar hakkında Yıldızın Parladığı Anlar (1927) adlı tarihsel incelemeler yazdı. Ayrıca Joseph Fouché (1929), Mary Stuart (1935) ve Marie Antoinette'nin biyografilerini yazdı. Zweig'ın en bilinen kurgu eserleri arasında Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu (1922), Amok Koşucusu (1922), Korku (1925), Karışık Duygular (1927), Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat (1927), psikolojik roman Sabırsız Yürek (1939) ve Satranç (1941) yer almaktadır.
1934 yılında Almanya'da Nazi Partisi'nin yükselişi ve Avusturya'da Ständestaat rejiminin kurulmasının bir sonucu olarak Zweig, İngiltere'ye göç etti ve 1940 yılında kısa bir süre New York'a ve daha sonra yerleştiği Brezilya'ya taşındı. Son yıllarında bu ülkeye aşık olduğunu ilan edecek ve Brezilya, Geleceğin Ülkesi adlı kitabında bu ülke hakkında yazacaktı. Yıllar geçtikçe Zweig, Avrupa'nın geleceği konusunda giderek daha fazla hayal kırıklığına uğradı ve umutsuzluğa kapıldı. 23 Şubat 1942'de Petrópolis'teki evlerinde eşi Lotte ile birlikte aşırı dozda barbitürattan ölü bulundu. Eserleri birçok film uyarlamasına temel oldu. Zweig'ın anı kitabı Dünün Dünyası (1942), I. Franz Joseph yönetimindeki Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun çöküş yıllarındaki yaşamı betimlemesiyle dikkat çeker ve Habsburg İmparatorluğu hakkındaki en ünlü kitap olarak anılır.
