Hayat hiç kimsenin etrafında dönmüyor. Hayat bir olay, bir mekan etrafında da dönmüyor. Hayat tek başına, hiç kimseyi umursamadan yürüyor; biz kalabalıklar halinde onun ardından sürükleniyoruz o yürüdükçe. Bu da belli bir düzen dahilinde olmuyor. Hayat bir dalgaysa eğer, bir, birinin kolu, bir, diğerinin bacağı suyun yüzüne çıkıp kayboluyor hayat kendi istikametinde ilerlerken. Biraz o, biraz bu, biraz o insan, biraz bu insan, biraz orada o olay, biraz şurada bu olay, bir görünüp bir gözden yitiyor hayat tek başına yürürken. Hayatın tek merkezi var; o da kendisi. Bu da hiçibir insan, olay ve zamana uzun mühlet yer, imkan vermiyor.