Ne diyeceğimi bilmiyorum. Şaşkınlığım hala geçmedi. Son 20 sayfadan önceki yaklaşık 50 safya çok bunaltmıştı beni. Ardı arkasına gerçekleşen trajik olaylar ve sonrasındaki ruhani çöküş beni çok yormuştu. Ancak o kadar vurucu bir son oldu ki asla tahmin edebileceğim türden bir şey değildi. Bir günlük, hayatın bütün seyrini değiştirdi.
Çok yaşayın Mithat Bey...