8/10
Bu kitapla ilgili yorumları okurken sert ve ağır bir kitap okuyacağımı biliyordum.İntihar temalı kitaplar hiçbir zaman kolay değildir.Özellikle benim için.Çünkü ben de çok yakın bir arkadaşımı intihar ile kaybettim.Suçluluk yaşadığım dönemler,acaba birşey yapabilir miydim diye düşündüğüm zamanlar çok oldu.Zordu.Ama kendini öldürmeyi kafasına koymuş bir insanı maalesef durduramıyorsunuz.Bunu kabul ettim ve yoluma devam ettim.Bütün bu sebeplerden ötürü kitap ile ayrı bir bağ kurdum diyebilirim.
Charlotte 13 yaşında büyük bir trajedi yaşamış.Annesini,babasını ve bir nevi ablasını kaybetmiş bir genç kız.Yaşadığı bu duygusal güçlüklerle baş etmekte zorlandığı için bir gün hayatına son vermek için bir çatı katına çıkıyor ve orada Kellan ile karşılaşıyor.İki intihar etme düşüncesi içinde olan gençlerimiz birbirlerini ikna edip,her sene aynı gün,aynı yerde buluşmak üzere sözleşip ayrılıyorlar ta ki Kellan sözünü bozana kadar.
Aradan dört sene geçtikten sonra bir tesadüf eseri Kellan’ın nefret ettiği abisi ile karşılaşıyor ve burada denklemin içine Doktor olan ama kendisinden nefret eden,ciddi sorunları olan abi giriyor.Geçmişte yaşananlar ile yüzleşmeler başlıyor.Çünkü Tate hiç Charlie’nin düşündüğü gibi çıkmıyor.
Kitapta mutsuzluk,ciddi suçluluk duygusu,karakteristik zorluklar ve aile problemleri had safhada.Bütün kitap boyu depresyondan çıkamıyorsunuz.Zaten okumaya başlarken aksini beklememiştim.Bir uyarı yapayım siz de beklemeyin.Kitabı sevdim mi evet sevdim ama çok uzun olması bir süre sonra beni hikayeden koparmaya başladı.Charlie ve Tate arasında çok fazla gel gitler ve benzer şeyler yaşandı.Hikayenin akışında benim için bir oturmamışlık hissi vardı.Özellikle ikili arasındaki aşk yetersiz geldi bana.O elektrik ve arzu da bir olmamışlık vardı.Yazar zaten aşk temalı bir kitap yazmamış ama araya da sıkıştırmasaymış diye düşündüm.Ya da duyguları daha iyi yansıtmalıydı.
Bu aralar nedense hep abi kardeşli kitaplar okudum.Bir süre okumasam iyi olacak diye düşünüyorum.Özellikle bu kitap hem uzunluğu hem de depresifliği ile beni yordu.Ağır dram kitaplardan ve derinlikli hikayelerden hoşlanıyorsanız tavsiye ederim.Asla kötü bir kitap değil ama benim için övüldüğü kadar mükemmel bir kitap da değildi.İçerisinde tetikleyici unsurlar ve çok fazla intihar olgusu barındırdığı için kötü bir dönemden geçen,kendini depresif hisseden ve özellikle 18 altı arkadaşlara önermiyorum.Hiç kimsenin hayatına son vermeyi düşünecek kadar kendinden vazgeçmemesi dileğiyle.Çünkü hayat herşeye rağmen güzel.Sevgiler
·
1 +1'leme
·1.407 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bence de Tate ile aralarında bir kimya yoktu, romantik sahneler de eğrelti kalmıştı. Keşke aşk değil de dostluk bağı kursalarmış diye düşündüm ama öyle de kitap eksik kalırdı sanırım
Smy
Gönderi Sahibi
Bu tarz kitaplarda asıl sattıran aşk olduğu için yazarların olmazsa olmazı oluyor ama zorlama bir aşk da kitabın bütünlüğünü bozuyor.Ben güzel bir hikaye okudum ama aşk okuyamadım👍🏻