Yine uyarı mahiyetinde yaptığım bir inceleme olacak inşaAllah
Yazarın ilk 
Şu Hortumlu Dünyada Fil Yalnız Bir Hayvandır kitabını okuduğum için ikincisini okumaya karar vermiş olup hayal kırıklığıyla sonlandırdığım bir kitabı oldu.
Beğenmeme sebebim ise; kitabın bir çok sayfasında islam şiarlarını alaya alarak yapılan kötü espirilerinden ve şakalarından rahatsız olmam.
Eğer bu tutumlar barınmasaydı gayet güzel bir kitap olurdu..
Birinci serisinde de aynı bu tarz rahatsız olduğum, dinime uymayan, batıl içerikleri mevcuttu ancak bu kitabında olduğu kadar yoğun değildi.
Yalnızca kişisel gelişim yönünden etkili yazıların bulunmasından sebep, hataları ayırt edebildiğim ve bunları insanlara bildirdiğim sürece okuyup bitirme taraftarı olduğumu belirtmek isterim.
Ama başta içeriğinin bu tarz uygunsuz olduğunu bilseydim gelişim, katkı vesaire dinlemez kesinlikle okumazdım!
Zaten yüce dinimi alaya alıp, basitleştiren bir yazarın kitabı ne kadar güzel olabilir ki!
Ayrıca bir kitaptaki bazı noktaların olumsuz olduğuna dair neden kimse toplumu bilinçlendirmek adına yapıcı eleştiri yapmıyor da, kitap ve yazarı her zaman beğenilip hatalarına karşı duyarsız davranılıyor?
Böyle kitapların incelemeleri hep olumlu, puanlamaları ise hep yüksek.
Evet dolayısıyla kitabın bir çok yerinde islamı baz alarak, şer-i açıdan uygun olmayan, şaka karışımlı örnekler verilmekte, hikayeler anlatılmaktadır.
Bu durum da asla caiz olmayan, dinden çıkaran bir unsurdur. Hatta bunlardan hoşlanan, bunlara gülen ve bu tarz şeyleri onaylayan da aynı şekilde islam dini sınırlarından çıkar;
Andolsun ki sözlerini onlara soracak olsan: “Lafa dalmış, eğleniyorduk.” diyeceklerdir. De ki: “Allah’ı, ayetlerini ve Resûl’ünü mü alaya alıyorsunuz?” (9/Tevbe, 65)
Özür dilemeyiniz! Muhakkak ki imanlarınızdan sonra kâfir oldunuz.
Sizden bir grubu bağışlasak bile, suçlu günahkârlar olmaları nedeniyle bir diğer gruba azap edeceğiz. (9/Tevbe, 66)
Belki bazı okurlar, yazarı korumak adına dalga geçilmediğini, yalnızca konuyu kaynaştırma adına örneklendirmeler verildiğini düşünebilir.
Ancak dinin taviz vermediği bir tutumla ve kişisel gelişim adı altında İslam ile eğlence amaçlı espiriler yapmak, asla insana gelişim kazandırma niletiğinde bir örneklendirme değil, aksine insanı aşağılara çeken ve dinden çıkaran, küfür konumunda bir unsurdur!
Yazar da zaten kitabında kendi aleyhine delilini sunuyor, yani bir zat kendisinin islamı eğlence konusu edindiğini 171. sayfa da belirtiyor;
(İslam'ı baz alarak yapılan, eğlence amaçlı bir hikaye ardından)...... Hızır Aleyhisselam (iyi espiri inkar etmeyin ben yazarken sesli güldüm, siz yine de kitabı aldığınızda Google'da bir bakın yazar sağ mı diye, espiri yapacağız diye, çarpılmış olmayalım)”
Dinim hakkında bu aşağılayıcı tutumlardan
dolayı kitabın birinci ve ikinci serilerini önermiyorum, okunmamalı.
Şu Hortumlu Dünyada Fil Yalnız Bir Hayvandır kitabını okuduğum için ikincisini okumaya karar vermiş olup hayal kırıklığıyla sonlandırdığım bir kitabı oldu.
Beğenmeme sebebim ise; kitabın bir çok sayfasında islam şiarlarını alaya alarak yapılan kötü espirilerinden ve şakalarından rahatsız olmam.
Eğer bu tutumlar barınmasaydı gayet güzel bir kitap olurdu..
Birinci serisinde de aynı bu tarz rahatsız olduğum, dinime uymayan, batıl içerikleri mevcuttu ancak bu kitabında olduğu kadar yoğun değildi.
Yalnızca kişisel gelişim yönünden etkili yazıların bulunmasından sebep, hataları ayırt edebildiğim ve bunları insanlara bildirdiğim sürece okuyup bitirme taraftarı olduğumu belirtmek isterim.
Ama başta içeriğinin bu tarz uygunsuz olduğunu bilseydim gelişim, katkı vesaire dinlemez kesinlikle okumazdım!
Zaten yüce dinimi alaya alıp, basitleştiren bir yazarın kitabı ne kadar güzel olabilir ki!
Ayrıca bir kitaptaki bazı noktaların olumsuz olduğuna dair neden kimse toplumu bilinçlendirmek adına yapıcı eleştiri yapmıyor da, kitap ve yazarı her zaman beğenilip hatalarına karşı duyarsız davranılıyor?
Böyle kitapların incelemeleri hep olumlu, puanlamaları ise hep yüksek.
Evet dolayısıyla kitabın bir çok yerinde islamı baz alarak, şer-i açıdan uygun olmayan, şaka karışımlı örnekler verilmekte, hikayeler anlatılmaktadır.
Bu durum da asla caiz olmayan, dinden çıkaran bir unsurdur. Hatta bunlardan hoşlanan, bunlara gülen ve bu tarz şeyleri onaylayan da aynı şekilde islam dini sınırlarından çıkar;
Andolsun ki sözlerini onlara soracak olsan: “Lafa dalmış, eğleniyorduk.” diyeceklerdir. De ki: “Allah’ı, ayetlerini ve Resûl’ünü mü alaya alıyorsunuz?” (9/Tevbe, 65)
Özür dilemeyiniz! Muhakkak ki imanlarınızdan sonra kâfir oldunuz.
Sizden bir grubu bağışlasak bile, suçlu günahkârlar olmaları nedeniyle bir diğer gruba azap edeceğiz. (9/Tevbe, 66)
Belki bazı okurlar, yazarı korumak adına dalga geçilmediğini, yalnızca konuyu kaynaştırma adına örneklendirmeler verildiğini düşünebilir.
Ancak dinin taviz vermediği bir tutumla ve kişisel gelişim adı altında İslam ile eğlence amaçlı espiriler yapmak, asla insana gelişim kazandırma niletiğinde bir örneklendirme değil, aksine insanı aşağılara çeken ve dinden çıkaran, küfür konumunda bir unsurdur!
Yazar da zaten kitabında kendi aleyhine delilini sunuyor, yani bir zat kendisinin islamı eğlence konusu edindiğini 171. sayfa da belirtiyor;
(İslam'ı baz alarak yapılan, eğlence amaçlı bir hikaye ardından)...... Hızır Aleyhisselam (iyi espiri inkar etmeyin ben yazarken sesli güldüm, siz yine de kitabı aldığınızda Google'da bir bakın yazar sağ mı diye, espiri yapacağız diye, çarpılmış olmayalım)”
Dinim hakkında bu aşağılayıcı tutumlardan
dolayı kitabın birinci ve ikinci serilerini önermiyorum, okunmamalı.
Şu Hortumlu Dünyada Fil Yalnız Bir Hayvandır 2Ahmet Şerif İzgören · Elma Yayınevi · 20204,260 okunma
·
1 +1'leme
·71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.