Paradokslar "Elveda İnsan" YÜREKTEKİ HÜZÜN: ''ELVEDA İNSAN''*
Veysel Çolak, 50 yıllık şiir yaşantısında daha çok toplumsal sınıfları şiirlerinde ve yazılarında gündeme getirmiş, sosyolojik dayanaklara yaslanmıştır. Ama son yıllarda, özellikle ‘’İnsan Denen Cehennem’’ (2020) adlı şiir kitabını yayımladıktan sonra bütünüyle bireye eğilmiş, bireyin açmazlarını, yanlışlarını, yanılgılarını toplum içerisindeki eylemlerini yazmaya başlamıştır. Veysel Çolak, özellikle "Paradokslar / Elveda İnsan" kitabıyla hem kendiyle hem de toplumsal bireyle yüzleşmeye, herkesi de kendiyle yüzleşmeye yönlendirmek istemiştir. ‘’Ben herkes için yazıyorum düşüncelerimi. Kime yazdığımı merak etmeyin. Öncelikle kim okuyorsa yazdıklarımı, onlara konuşuyorum. Bunun da anlaşılması çok önemli. Aklınızda olsun!’’ (syf.28) diyerek elinde tuttuğu aynayı okuyanın eline vermiştir.
Şiirlerinde insana ve toplumsal sınıflara olan övgü, artık bütünüyle bir sorgulamaya dönüşmüştür. Bu sorgulama onun gündemine iyice yerleşmiş, bu çerçevede günlükler, paradokslar, şiirler, denemeler yazmaya başlamıştır. Özellikle "Paradokslar Elveda İnsan" kitabında bu bağlamda bireyle hesaplaşma üzerine yoğun olarak durmuştur. Paradoks deyince insanların aklına bir cümlede var olan karşıt duygu ve düşünceler gelir. Veysel Çolak, duyguları irdelemekle kalmamış, bireyin günlük yaşantısındaki karşıtlıkları, olumlu ve olumsuz durumları derinlemesine mercek altına almıştır.
Veysel Çolak’ın bu yaklaşımına bakınca asıl paradoksların cümlelerde değil bireylerin yaşantısında olduğu kolayca gözlenir ve görülür. Bu konuda da iddialı olduğu söylenebilir.
Bu bağlamda yazmaya başlamadan önce kamyonların arkasına şoförler tarafından yazılan yazıları gündemine almış, bu yazılardan yola çıkarak toplumsal bireyin toplumsal yaşantısındaki paradoksların altını çizmeye başlamıştır. Örneğin ‘’Altın gibi kalbin var ama ayarı düşük.’’(syf.14) o paradokslardan biridir. Bu paradoks içerikli ve can alıcı kamyon arkası yazısından anlaşılacağı gibi bir insanın görünüşte değerli ama özde hiç de hoş olmayan şeyler yaptığını vurguladığı çok açıktır. Gerçekten bu sadece boşlukta kalan bir uyarı olmasa gerek. Bu saptama ve bu bağlamda yapılan çözümleme bütün insanları uyaran bir içerik taşımakta ve eğitici olmaktadır. Sadece kamyon arkası yazılardan yola çıkarak hayattaki paradoksları yazmakla yetinmek istememiş Veysel Çolak. Bazı şairlerin şiirlerinde yaşama ilişkin paradoksları da irdeleyerek buradan yola çıkıp şiir bağlamında bir sav da ileriye sürmüştür. Şöyle demektedir: ‘’Şiir paradokslarla yazılır.’’ (syf:7) Bu poetik iddia verdiği örneklerle anlaşılır kılınmaktadır. Sadece bu kadarla yetinmeyip şarkılardaki paradokslara da değinme gereği duymuş yine örnekleyici çözümlemeler yapmıştır. Örneğin Kayahan’ın ‘’Neydi Günahım’’ (syf.45) şarkısının ilk dizesini alıp buradaki öznenin kendiyle yüzleşmesini anlatırken insanlara da kendileriyle yüzleşmeleri gerektiğini söylemektedir.
Veysel Çolak’ın, "Paradokslar /Elveda İnsan" adlı kitabının karamsar bir yanı da var. Her paradoks bir sonrakine bağlı kalarak sarmal bir şekilde ilerliyor. Zirveye tırmanan dağcıların birbirinin izini takip etme durumu sanki. Düşecek olan dağcının bağlı olduğu ipi kesme zorunluluğu varoluş için kaybedişi bir arada yaşatıyor gibi. "Veysel Çolak/Veysel Çolak" paradoksuna (syf.38) bakınca Veysel Çolak’ın da birey olarak karamsar olduğu düşünülebilir: ‘’Bundan sonra yazdıklarımı yaşayacağım. Bir yabancı olarak çıkacağım karşınıza. Yapılanlara bakıyorum da, siz de hep bir yabancıymışsınız meğer. Hayatınızda ve kültürel yapınızdaki paradoksları gidermeden devrimci bir özne olamazsınız.’’ sözleri dikkate alındığında yaşadığı haklı bir karamsarlıktır diyebiliriz.
Veysel Çolak, paradokslar derken gerek kültürel yapıda gerekse bireysel yapıda insanların duygu ve düşünce bakımından düştükleri çelişkileri açmazları ve bu yüzden de yaşamayı becerememelerini ortaya koyarken karamsar bir içerik de kendiliğinden beliriyor. ‘’Elveda İnsan’’ diyor. Ürkütücü bir vedalaşma. Yani buradan günümüz insanının, 21.yüzyıl insanının bireysel ve toplumsal sorumsuzlukları Veysel Çolak’ı insandan umudunu kesme noktasına kadar taşımıştır. Kendisine sorarsanız Fethi Naci gibi ‘’İnsan tükenmez’ ’diyecektir. Zaten bu paradoks içerikli yazıları insan tükenmesin diye yazmaktadır. ‘’Sözcükler bağışlasın beni. Hiçbir şeyi anlatamadım. Kolayına kaçıp hayatımı koydum ortaya’’ diyerek insanını bulmak uğruna kendinden bile vazgeçmeyi göze almaktadır bu sözleriyle.
Güzellikleri düşünerek onları mayalandırmanın kolay olmadığı bir dünyada yaşarken acılar, yalnızlıklar, ihanetler ne ilk, ne de son olacaktır.
*Veysel Çolak, Elveda İnsan (Paradokslar), Kaos Çocuk Parkı yayınları, Ekim 2022 
Veysel Çolak
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.