Tolstoy'un bu kitabı yazarken Anna Karenina'yı öldürdüğünde kendini odaya kapattığı ve çok üzüldüğüne ilişkin bir hikaye okuyup merak etmiştim bu kitabı. Dürüst olmam gerekirse ben o kadar etkilenmedim. Bana göre Anna Karenina şımarık ve ilgi meraklısı bir kadındı. Güzelliği bunları ona sağlıyordu da. Ancak, karşısındaki adamdan tam sevgi ve alaka alabildiği sürece evladını bırakmak o kadar da zor olmadı. İlginin biraz eksilmesiyle farketti oğlunu ne kadar çok özlediğini. Sevdiği adamdan olan kızına olan soğukluğu peki? Bana kalırsa verdiği kararların kanlı canlı olarak her gün ona bakması ve bu kararların sonucuyla yani kızıyla ilgilenmesinin gerekmesi ona acı gelen şeydi. Levin'in yaşadığı ruhsal gelişmeyi izlemek çok keyifliydi. Kendi çocuğuna hissettiği şeyler şimdiye kadar duyduğum en gerçekçi hislerdi. Kitapta bir sürü kahraman ve hayat var.
Bana göre bir kitap size iyi ya da kötü olsun bir şey hissettirdiyse o kitap güzel bir kitaptır. Bence Anna'ya olan düşüncelerim kitabın güzelliğini ve okuru içine aldığını kanıtlar nitelikte. İlerleyen yaşlarımda, Anna'nın yaşına geldiğimde kitabı tekrar okuyabilirim. Belki daha çok anlarım onu.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.