Uzun zamandır insan ilişkilerinde geri planda duran, duygularını farklı bir şekilde ifade eden (insanların anlayamayacağı kadar ince bir şekilde) , davranış olarak harekete geçmekte zorlanan ve kendi isteklerinin önüne sevdiklerini koyan bir karakter okumamıştım. Charlie'nin liseli bir genç olarak yaşadıklarını mektuplarla okumamız aşırı güzeldi. Kitabı daha akıcı ve anlamlı kıldığını düşünüyorum. Ayrıca mektupları yazdığı insanı hiç tanımamasına rağmen kitap bittiğinde onun için bile iyi dileklerde bulunması tam onluk bir hareket. Bu kadar kibar bir karakter olamaz gerçekten.
Dili gayet akıcı ve sade bir yapıda. Charlie'nin içinde olduğu psikolojiyi, arkadaşlık ilişkilerini, ailesini ve travmalarını tam o yaştaki bir insanın anlatabileceği şekilde anlatmış ve yazılanlara gerçekçi bir taraf katmış.
Kitaptaki her karakter birbirinden farklı , kendi içinde problemlerle boğuşan gençlerdi. Onların arasında ne yapacağını bilemeyen ve oraya ait hissetse bile karşısına çıkan olaylara karşı düzgün bir tepki veremeyen Charlie'yi okumak bana kendimi hatırlattı.
Kitabı okurken Charlie anlasa da anlamasa da insanlar arasında bir oraya bir buraya savrulduğu çok net bir şekilde belliydi ve bu da onu zaman geçtikçe yıprattı. Zaten bunları anlamasanız ve onu kendinize benzetmeseniz bile mektuplarda yazdığı konular herkesin düşüneceği türden içsel hesaplaşmalardan oluştuğu için onda kendinizi bulmamanız imkansız.
Son olarak, okuduğunuz ilk sayfalarda sıkılsanız da olaylar ileriki sayfalarda anlam bulacak. Ayrıca sonuna kadar okunmadan da kitabın tam olarak anlaşılabileceğini düşünmüyorum. Okumayı bitirdikten sonra sayfalar arasında tekrar gezinmek her şeyi açığa çıkartıyor.
Uzun zamandır okumadığım tarzda ve kendini öne çıkaran bir kitaptı .Herkesin bir şans vermesi gerektiğini düşünüyorumm.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.