normalde rastgele karşıma gelen bir kitabı direkt okumaya başlamam,illa ki bir yerlerde çok görmüş olmam gerekir veya bilindik biri veya da tavsiye edilmiş olması gerekir.ama elimle koymuş gibi bulup direkt başladığım ve hiç pişman olmadığım ilk ve tek kitap.kesinlikle okumanız gerek.
bu kitabı okumak kalbime saplanan bir bıçağı yavaş yavaş derine indirerek çevirmek gibiydi.çok ağrılı ve kalbimi yakan bir süreçti devamını okumaya cesaret edemediğim sayfalar olduğu için ve bir yandan bitirmek de istemediğim için yavaş yavaş okumaya çalıştım ama bitti…ilk başta düşmandan aşka klasik bir lise draması olduğunu sanmıştım -ki öyle olsaydı bile aynı şekilde bayılırdım çünkü henüz sadece bu kitabını okumamış olmama rağmen bu yazarın tek bir kötü kelime yazacağını düşünmüyorum,ne kadar toxic bir ilişkiyi okumuş olsak bile- ancak ilk 100 sayfadan sonra olaylar aklımın en ucundan geçmeyen bir raddeye evrildi ve lise dramasından çok trajik bir şeye dönüştü.veya karakterleri ve olayları çok içselleştirdiğim için bu denli etkilendim,bilmiyorum.
son sayfada bizi ağlatmayı başarabilen birçok kitap vardır,üç sayfadan birinde sürekli can yakmayı ve gözünüzden yaş akıtmayı başaran pek az kitap vardır (bu kitap benim için o kitap).
ilk başta phoenix’ten ne kadar nefret etsem de,ki yaptıkları midemin ağzıma gelmesine bile sebep oldu yazar öyle işlemiş ki olayları bir süre sonra en anlayamacağınız karakterleri bile anlar oldunuz.bir kitapta bir konuyu çok sağlam işleyebilirsiniz ama birden çok konuyu bu kadar sağlam işlemek…zorbalığın acısını,aile acısını,aşk acısını,arkadaşlık acısını her sayfasında iliğe kadar hissettiren bir kitap.bir tane bile yarım kalmış bir olay yok ama ben bittikten sonra çok yarım kaldım.bu hikâyede lennon ne kadar saf ve güçsüz görünse de dışarıdan,kitaptaki en güçlü ve erdemli karakterdi.mükemmel bir kalbi vardı (yine gözlerim doldu deli olucam)ne kadar tahmin ettiğim şekilde bitmiş olsa da beni fazlasıyla tatmin etti ve beklenmedik olayları da beraberinde getirdi.her karakter her olay çok güzeldi,ne kadar bu bir film olmasa da sırf birbirlerine saniyelerce baktıklarını okuduğunuzda bile ne kadar birbirlerine aşık olduklarını,kalplerinin derinliklerine kadar görebiliyordunuz.nefretleriyle,kırgınlıklarıyla,başlarına ne kadar korkunç şeyler gelirse gelsin kendilerini hiçe sayıp lennon’ın her zaman phoenix’i önde tutup onun iyiliğini düşünmesi ve phoenix’in de aynı şekilde bunu yapması…ne kadar mahvolduğumu anlatamam.
bu ikilinin çarpıcı buruk hikâyesi kalbimi sonsuza kadar deşecek.
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.