Aksiyonun en yüksek olduğu, heyecanın artığı ve çok güldüğüm duygulandığım bir kitap oldu.
Yeni katılan karakter ve yapılan operasyonlar nefes kesiciydi. O nasıl bir hayal gücü... o kadar ayrıntı ama asla boğmayan bir anlatım.
Derim ve Karan diyalogları harika. Aşil ve Derim’in diyalogları müthişti. Ve hani bir sahne vardı ya, güneş gözüne geliyor diye babasının gölgesine sığınan Aşil’i gören Anka’nın duyguları. Orada ben de çok etkilendim.
Sonu diğer kitapların aksine Derim’in en en huzurlu olduğu zamanda bitti. Artık daha kötü şeyler olmaz dediği bir anda. Okuyucu da bu keyfi hissediyor.
Ben yazarın kalemini çok seviyorum. Çok uzun bir hikaye, kısa olabilir miydi? evet olabilirdi ama daha da okur muydum? Evet okurdum. Bu kadar net bende