Dünya bir sanat yapıtıdır ama Tanrı'nın ölümünün yarattığı krizin sonucu olarak kendi kendini doğuran bir sanat yapıtıdır. Dünyanın estetik olarak kendi kendini yarattığı anlayışı düşüncede tam anlamıyla sersemletici bir yeniliktir ve Nietzsche'den sonra gelen pek çok şeyin temelini atmıştır.
Nietzsche hakikatin estetik üst-eleştirisi haline gelecek olan şeyin kurucusudur; bu eleştiri tarzında hakikat imkanının temelini sanat yapıtının, metin ya da dilin attığı düşünülür.