Tarih öğrenimi gördüğü Saskatchewan Üniversitesi’nden 1969 yılında mezun olduktan sonra, sosyal bilimler alanındaki mastırını Toronto Üniversitesi’nde, felsefe alanındaki doktorasını ise Columbia Üniversitesi’nde tamamladı. 1974 yılında Iowa Üniversitesi’nde ders vermeye başlayan Megill 1990 yılında Virginia Üniversitesi’ne geçti ve halen bu üniversitede tarih profesörü olarak hizmet veriyor. Bilhassa Modern Avrupa düşünce tarihi, tarih kuramı ve tarih felsefesi konularında değerli çalışmalara imza atan ve 2005-2014 yılları arasında Journal of the History of Ideas adlı derginin yönetim kurulu başkanlığını yapan Megill’in yayımlanmış diğer kitapları şunlardır: Historical Knowledge, Historical Error: A Contemporary Guide to Practice (Tarihsel Bilgi, Tarihsel Hata: Güncel Bir Rehber; 2007) ve Karl Marx: The Burden of Reason (Karl Marx: Akıl Yükü; 2002).
(...) Nietzsche'nin gözünde Apollon "ışıldayan tanrı" (der "Scbeinende') olduğu gibi, aynı zamanda yanılsama tanrısıdır da (Nietzsche burada Almancada hem "ışık" hem de "benzerlik" ya da yanılsama" anlamına gelen Schein sözcüğünün muğlaklığından yararlanır). O, insanı "maya tülü"ne sarıp onu bütünüyle korkutucu ve acıklı varoluşunun acımasız gerçekliklerine karşı koruyan tanrıdır (BT, 1. böl; NBW, s.35-36). Apollon onlarsız yaşamımızı sürdürmenin mümkün olmadığı yanılsamalar yaratıyorsa, Dionysos da maya tülünü "parçalar" ve gerçekliğe doğrudan ve dolayımsız bir biçimde katılmanın yolunu açar (BT, 3. böl.; NBW, s.40).
Sanat yapıtı, yaratıcısının oyunculuğunun keyif verici bir kalıntısı olmak şöyle dursun, yaratıcısının niyet etmiş olabileceği her şeyden ayrı bir bilgiyi cisimleştirir.