Osho'nun okuduğum ilk kitabı. İlk sayfalar çok fazla ilgimi çekmedi hatta yarım bırakmayı düşündüm. Bu yüzden devam ettim ve alıntı yaptığım yerlerde dikkate değer düşüncelerini gördüm. Ancak kimi yerlerde tırlatmış diyebileceğiniz şeyden de bahsetmiş. Mesela "tanrı bir nesne değil, bir yaratılıştır. Ve sadece yaratanlar onu bulabilir"cümlesi gibi. Yaratıcı insanların tanrıyı kendilerinin yarattığı düşüncesini işliyor. Oysaki Yaratıcı biz Allah deriz bir başkası başka bir isim verir kendi başına vardır. Allah dilemeseydi insan dileyemezdi. Tabiri caizse Allah istediği için insan da istiyor. Yani hersey Allah vergisi ve lütfu. Ayrıca müzik konusunda Müslümanlara haksızlık etmiş. Sadece Hindistan'da Babürlerin son hukumdarı Alemgirsah'ın bağnaz tutumunu bütün müslümanlara yayması hiç hakkaniyetli değil. Önyargilarını faş etmiş bir yönüyle. Arastırsa idi Farabi gibi bir müzik dehasının Müslümanlar arasından çıktığını ve müziğe ne kadar emek verdiğini bilirdi. Klasik Türk müziği, İran , Hint, Kürt miziklerinin de varlığını bilirdi. İslam'ın müziğin kendisine ve icrasına karşı olmadığını sadece müziğin insan üzerindeki etkisinin kötüye kullanılmasının hoş görülmediğini de oğrenirdi. Nitekim rock roll, havy metal gibi müzik türleri insanı insanlığından bile çıkaran bir etkiye sahip. Ha isteyen dinlesin ama İslam'ın müziği yasakladığı gibi abuk sabuk bir iddiayla gelmesin. Sanki İslam alemi yuzyillardir tek bir tını, tek bir nağme duymamış dinlememiş gibi konuşmasın rica ederim! İsterse bu Osho olsun!
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.