“Sevgi ve şefkat eli değmeyen zeka ve eğitim beş para etmez..”Edebiyat
Hiçbir şey bilmeyip masum, temiz kalmak mı yoksa her şeyi bilip masumiyetini kaybetmek mi? Ya sonunu bildiğin bir yolu yine de yürümekte ister mi insan?
Bir fareyle bir insanın aynı kaderi paylaştığı bir hikaye.. İnsanın olabileceği her zeka seviyesinde olabilen bir insan olmak.. Moron, normal zeka ve dahi... Hayatımızı bu nasıl etkilerdi? Normal olmayan anormallikler bizi tatmin eder miydi? Hiçbir şeyin yokken yanında insanlar neden var olurdu? Ya da her şeyin varken neden senden kaçarlardı? İnsanların bencilliği her şeyi yapmalarına sebep.. Algernonʼa bağlı bir insan bütün insanların herhalini görüp anlayabiliyorken kendisi de aynı hızla değişiyor.. Hayatında karşısına çıkabilecek tek bir fırsat bir ailesi olduğunu hatırlamasına imkan sağlıyor.. Hiçbir şeyi hatırlamıyorken, unutmuşken insan daha mutlu.. Her şeyi hatırladıktan sonra unutmak ister mi peki insan? Sonunu bilerek yaşama sıkı sıkı bağlanır mı?
Zeka seviyesi düşük insanların insan yerine konmuyor olması ayrı bir mesele ki asıl en üzücü taraf da o. Kitap beni bir hayli yaraladı. Bu dünyada insan olarak kalabilmek çok önemli.. Hırslarımız bizim insanlığımızı almasın..
Her canlının yaşama hakkı olduğunu, kullanılıp atılacak bir eşya olmadığını unutmayalım..
Algernonʼun da çiçek almaya hakkı var...
Keyifli okumalar diliyorum sevgili okurlar..
#231343989
··
160 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.