1518 yılında, Strasbourg’da geçen ilginç bir vakadan bahsedeceğim dans vebası!
Strasbourg şehrinin insanları, ıstırap ve sefalet ile birlikte büyük bir yoksulluğun pençesine düşük açlıkla savaşıyorlar.Boğazlarından bir lokma ekmek bir yudum su geçmiyor.Bu açlıgın boyutu öyle bir hala geliyor ki bir aile açlıktan kendi kızlarını yiyor.Komşuları gibi evladını yememek için kendisi ile çok savaş veren başka bir anne bebegini götürüp nehire atmak zorunda kalıyor.Çünkü eger atmasaydı komşuları gibi o da bebegini yemek zorunda kalacaktı.Enneline bebegini nehire atıp kocasının yanına geldikten sonra bu travmayı atlatabilmek için yavaş ve ritmik hareketlerle aniden dans etmeye başlıyor ve sokağa çıktığında onunla temas eden her insan yaşanan bu acıların verdiği azaptan biraz olsun kurtulabilmek için engellenemez bir dansın salgınını ortaya çıkarıyorlar.Dans salgınına tutulan ve ardından ölen insanları mezarlıklara bile yerleştirmiyorlar.Devlet başkanları ve din adamları oturdukları yerden bolluk ve bereket içinde bu olayları kendi vicdanlarını rahatlatacak şekilde yorumlamayı başarıyor.Çözüm olarak akılda kalıcı ve elle tutulur hiçbir faliyette bulunmuyorlar.Bu eserin başı da sonu da akıldan çıkmayacak türde..
·
1 +1'leme
·78 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.