“Uçma zamanı gelince gitmesi gerekirmiş. Kuşlar tutsak yaşayamazlarmış. Ya çocuklar İnci? Onlar tutsak yaşayabilirler mi?”
Gözlerim dolu dolu okuduğum bir kitap oldu.
Barış, 12 Eylül darbesinde hapishaneye atılan annesiyle büyümek zorunda kalan bir çocuk.
Barış tüm masumiyetiyle, etrafında olan biteni anlamlandırmaya çalışarak mektuplar yazıyor.
Mektuplar kitabın başında Tahliye olan, cezaevinde kaldığı sürece Barış’la yakından ilgilenen İnci’ye yazılır. Gel gör ki çoğu İnci’ye ulaşmıyor. Kitapları çocuk karakterlerden dinlemek hep çok hoşuma gitmiştir. Olaylara onların saf, masum, sevgi dolu duygularıyla yaklaşması çok etkiliyor beni. Herkesin Barış’la tanışmasını ve bu kitabı okumasını şiddetle tavsiye ediyorum.
·
82 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.