Ahmet Hamdi Tanpınar'ın okuduğum ilk kitabı ancak sonuncusu olmayacağını söylemeliyim. Asıl konusu iç nizam olan kitapta ayrı ayrı her karakterin yaşadığı içsel huzursuzluk gayet başarılı bir şekilde betimlenerek anlatılmış. Mümtaz - Nuran, Mümtaz - Suat, Mümtaz - İhsan ilişkilerinin özellikle baş köşeye oturtularak kaleme alınmış bir eser. Okurken çoğu kez Dostroveski eserlerinin (özellikle Karamazov Kardeşler) tadını hissettiğimi hatırlıyorum. Beni bu kitapta mutlu etmeyen tek şey çok fazla eski kelimenin olması nedeniyle okumayı bölüp anlamlarına bakmam oldu. Herkese keyifli okumalar.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.