Cüssesi kadar kocaman yüreğe, merhamete; cüssesine ters korkuya sahip John Coffey'nin Yeşil Yol'a doğru attığı ürkek adımları, büyük bir hüzünle ve bu mükemmel esere erişmekten duyduğum şansla birlikte izledim.
Okurken gözümden yaş gelen ilk ve tek kitap olması, benim için ayrı bir öneme sahip olması için en büyük etkendi. Bu sebeple hayatımda en ufak bile izi olan insanlara büyük bi zevkle önerdiğim harika bi kitap.
Sonunda büyükten küçüğe her insanı derinden etkileyen o efsane söz:
"Yoruldum, patron. Yollarda yağmurdaki bir serçe kadar yalnız olmaktan yoruldum. Yanımda hiç arkadaş olmamasından bıktım. Nereye gideceğimizi, nerden geldiğimizi söyleyecek biri. İnsanların birbirine kötü davranmasından bıktım. Çok fazla var, sanki her an için kafama cam parçaları batıyor. Anlıyor musun? Karanlıktan korkuyorum patron lütfen ışığı kapatma..."
Ne yazsam eksik kalacağı için bu kadarıyla yetiniyorum. Mutlaka okuyun...
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.