Zülfü Livaneli'den önce Türk yazarlara oldukça ön yargılıydım. (Şu an en sevdiğim Türk yazar) Şairlere değil tabii ki :)) Yazarımızla yani Zülfü Livaneli ile "Son Ada" da tanışmıştım. Ama Kardeşimin Hikayesi beni daha çok etkilediği için her anı her cümlesi her kelimesi heyecan dolu olduğu için hem çok okumak isteyip hemde bitmesin diye azar azar okuduğum için, kıyamadığım için sayamadığım daha birçok nedenden dolayı bu harika esere inceleme yazmak istedim. Kitabı puanlarken kendimi sorguladım. Bu 10 puansa öncekilere nasıl 10 verdim diye düşündüm. Sanırım tekrar gözden geçireceğim. :) Kitabın içerisine çok girmek istemiyorum. Biliyorum ki girersem spoiler veririm :)) Spoiler verip alacağınız keyfi bi tutam bile azaltmak istemem. Bu kitabı görüp, gelip incelememi okuyan okurlara diyeceğim, Zülfü Livaneli benim ön yargılarımı Son Adayla kırmaya başlamış ve Kardeşimin Hikayesi ile zirve yapmıştır. Hani klişe bi soru vardır ya "hafızanızı kaybetseniz ilk hangi kitabı okursunuz veya filmi izlersiniz" diye. Bu soruya vereceğim 3 cevaptan biri mutlaka Kardeşimin Hikayesi olurdu. İncelememi yazarken kitaptan aldığım zevk kadar zevk aldım. Sizlere de hem İncelememde hemde kitapta keyifli, iyi okumalar.
·
1 +1'leme
·63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.