·373 syf.··Beğendi
···Okunma: 28 Ocak 2024 00:00 Bir ara başladım sonra işlerimin yoğunluğu nedeniyle bırakmak zorunda kaldım, daha sonra ilk yarısına kadar ittire ittire götürdüğüm ikinci yarısında ise elimden bırakamadığım bir kitaptı kendileri.
Felix'in gençliğinin o saf heyecanı, masumiyeti;
Madam de Mortsauf'un ahlakı, aidiyeti; Lady Dudley'in tutkusu, soğukluğu; Mösyö de Mortsauf'un gelgitleri, ilgi budalalığı kitaba öyle iyi yedirilmiş ki...
Betimlemelerin sularında yüzüp, Felix’in duygu dalgaları ile boğuştum. Duygular ise şelale olup gözlerimden aktı kitabın sonunda. Ayrıca anne Henriete’in yapması gerekeni yaptığını, çocuklarını ve eşini aldatmadan onların mutluluğu için aşkını içine gömerek onurlu bir şekilde hayattan kopuşunu anlatıyor biraz da. Yalnız kontesin bu duruma söylediği söz biraz canımı acıtmadı değil;
“Başkalarının mutluluğu, artık mutlu olamayacak kimseler için bir mutluluktur...“
“Zambaklar en kuytu yerlerde yetişir, vardır her asi çiçekte gurur...”