Merhaba
Bugün sizlere Narsist yayınlarından Ömür Eke
kaleminden Ben,Kendim,Şahsen kitabı ile geldim.Yazarımızın kalemini çok sevdim ve kalemi ile tanışma kitabım oldu.
Yazarımız pandemide yaşadıklarını,hissettiklerini anlatmakla başlamış kitabına,hepimiz yaşadık o kötü,karmaşık,korkutucu zamanları herkese,her şeye mesafe koyduk.İşte yazarımız da o dönemde kendine ne kadar çok yabancı olduğunu,farklı farklı yönlerini iç sesiyle konuşarak bulmuş.Bazen gülmüş bazense sorgulamış kendini,okurken bende bazen kendimi gördüm,hatta yazarımızın bir sözüne de gülümsedim “Kendimi oyalamak için ekmek yapmadım ama kişiliğimi maylayıp üçe böldüm,fırına verdim.”diye ifade etmiş kendini,sonra kendimi düşündüm ekmek yaptın mı acaba ben de diye,ama yapmamıştım her gün sosyal medyada izleyip yapmalı mıyım diye düşünmüştümama dezenfektan ile kafayı bozmuştum sanırım,hele bir de iki defa Covid olan biri olarak evde kendimi odaya kapatıp kimseyi kapıma bile yaklaştırmamıştım,o günleri şimdi düşününce gülümsesemde çok korkunçtu.
Bir köye yerleşen yazarımızın,iç sesleriyle konuşup dertleştiği zamanları kaleme aldığı ve bizlerle sohbet eder gibi anlattığı,bazen hüzünlendirirken,bazen de gülümsetirken düşündürdüğü o satırları okumak çok keyifliydi ve aralarda kendi çizdiği resimleride paylaşması harika bir detaydı.Herkesin severek okuyacağını düşündüğüm mizahi yönü güçlü,bir o kadarda düşündüren bu kitabı okumanızı tavsiye ederim
“Kadın hala sömürülüyor,hâlâ eziliyor,hakları elinden alınıp,özgürlüklerine el konulup evlerine kapatılıyorsa,tecavüzler,ölümler gün gün artıyorsa,yaşanan hâlâ modern köleliktir haberiniz olsun.”
“Bu arada,kedi sayım beşe çıktı,insanlarla dolan evim artık kedilerle doluyor,onlarla muhabbeti koyulaştırdım.Galiba kedice konuşmaya da başladım.Bir lisan,bir insan değil mi?…”
“Nitekim bayram bitmiş,çocukluğumuzun o kalabalık sofrası hiç kurulmamış,evler arası kısa paslaşmalar yapılmamış,bayram kutlaması için en az bir adet komşu ya da akraba türünden insanların olması gerektiğinin ayırdına varmışsındır.”