Muhteşem....
Mustafa Kemal Atatürk'ün kesinlikle okunması gereken bir kitap olarak görmesinin sebebini o kadar iyi anladım ki, bu zamana kadar okumadığım için pişmanlıkla değil de şuan ki düşüncelerimle okuduğum için mutlu olarak başlıyorum yazdıklarıma.
Her şeyin gerçekten değişebileceğine inandırdı bu kitap beni...
Kitap Finlandiya'yı anlatıyor gibi gözükebilir ama tüm dünya için o kadar aynı ki okuduklarım tamamen ülkemizin gidişatını anlatıyor.
Mane Tekel Fares!.. yıkılmamak için yok olmamak için çabala, kitabın ana teması bu.
İlk olarak Ülkeyi Kahramanlar mı Yönlendirir, Halk mı? diye sorarak başlıyor;
Büyük adamın kesinlikle bir kahraman olduğunu bir şimşek olduğunu ama Halkın o şimşeği meydana getiren unsur olduğunu açık bir dille ifade ediyor. Evet ülkeyi yönetmek için bir dahiye ihtiyacımız var ama ilk önce yönettiğimiz kişilerin yönetilebilecek hale getirilmesi gerekiyor. Bunun için ilk olarak halkın eğitilmesi lazım.
Beni etkileyen en önemli isim SNELMAN...
Ulusu eğitmenin en önemli ve gerekli olan amaç olduğunu, Aydın insanın nasıl yetişeceğini, toplumun nasıl düzeltileceğini o kadar iyi açıklamış ve bunun için o kadar çok çabalamış ki gönlümde taht kurdu diyebilirim. Bir eğitimci olarak Snelman gibi olmak için her şeyi yapabileceğimi hissettim.
Devlet memurlarını, Kışladaki askerleri ve subayları, sporu, eğlenceyi ve en önemlisi de ebeveyn ve çocuk eğitimine verilmesi gereken önemi gösteriyor.
Ve beni en çok etkileyen kısım, Metternich'in Snelman ile yaptığı konuşma:
" Evet, artık çok geç oldu. Fakat geç olan bu akşamki vakit değildir. Geç olan zaman, asıl benim yaşamımdaki zamandır... Eğer gençliğimde Snelman ile bir kez böyle görüşmüş olsaydım, o zaman ben tamamen başka bir insan olurdum. Snelmanlarla görüştükten sonra, benimle beraber yetişen nesil de başka türlü bir nesil olurdu. Fakat şimdi iş işten geçti. Artık vakit geç oldu. Artık uyumaya gidelim aziz Snelman!.."
Ben de bir öğretmen olarak bir Snelman olmayı canı gönülden diliyorum, insanlara geç kalmamak için başka türlü hayaller ve hayatlar yaşayabilmek için...
Nice Snelman'lara