Kitap ilk başta çok basit bir şekilde, ergenliğe girmiş olan Holden'ın okula ayak uydurmayıp 4 okuldan atılması ile yaşadıklarını anlatıyor.Üslubunun argo içermesi, günlük olması bazen rahatsız etse de o yaştaki bir çocuğun düşüncelerinin direk aktarımını sağladığını düşünüyorum.
Kitabın derinine indiğimizde aslında bize özellikle Avrupa'da kültür haline gelen, dünyanın diğer yerlerinde ise popüler kültür ile yayılan bireyselliğin eleştirisi olduğunu görüyoruz.Küçük bir çocuğun hayatının anlamı arayışı içindeyken aileden uzak kalması,destek alamaması, etrafındakiler tarafından yargılanacağını düşünmesi onu bir karmaşıklığın içine sürüklüyor.Çevresindeki insanların hayatlarına anlam veremiyor, onları yargılıyor ve kendince onların anlamsız bir hayat yaşadıklarını düşünüyor bu yüzden onlarla iletişim kurmakta zorlanıyor.Bu da bize aslında bireyselliğin bir yandan insan ilişkilerini büyük bir oranda kötü etkilediğini gösteriyor.Kaybolmaktan korkan ama kaybolmak için de çaba sarf eden Holden'ın hikayesinde onu kaybolmaktan kurtaran ise sevgi ve destek oluyor.Bizler bir yaştan sonra ne kadar bireyselleşmek istesek de herkes sevgiye,desteklenmeye ihtiyaç duyar.Bu insan olmanın bir parçasıdır.Bence hayat bireysellikten çok sevdiklerimiz ile daha anlamlı ve yaşanılabilir bir hâl alır.
Bu yüzden sevgiyle,kitapla kalın,iyi okumalar :)
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.