Puan vermedi·128 syf.····Okunma: 18 Şubat 2024 17:52 Ruhun kavgasının tanımı olmuş bu kitap.Oba yazo karakteri Osamo Dazai'nin duygu ve düşüncelerinin,zihninin birer ürünüdür. Kitap gerçek anlamıyla kendisiyle, yüksek farkındalığıyla, insanın insana yakınlığı konusunda samimiyetsiz duruşları eleştirmek, vicdanlarını sorgulamak, var olan düzenin insanın var oluşuna bir hakaret olarak algıladığı ve bundan da yaşamdan göç ederek kurtulacağını düşünür. Birkaç girişimden başarısız olan Oba Yazo sonunda nefret ettiği yaşamdan elini, eteğini çeker ama yalnızlık duyguları, çaresizlik, vicdan huzurluğu içinde yapar. Bir çeşit değersizlik duygusu ve dışlanmış bir bireyin toplumda yer edinememesini bu durumun da yalnızlıkla , var saydığımız ne varsadada bulur kendini. Bir çocuğun ilgi beklemek adına olumsuz davranışlar sergilemesinin ilgi eksikliğinin ve sevgisizliğin kaçış yolu olarak gördüğü içindir yaptıkları .Kendinden olmayanı dışlamak ve öldürmek içten içe. Oba Yazo' nun duyguları ve intiharı hiçbir zaman şimdinin düşüncesi değildi geçmişin onun pençesini tuttuğunun göstergesiydi. İhmal edilmiş duyguların çocuğu değersizliktir. Hayata dair inancını kaybetmektir. Kendini tüm yaşam içinde fazlalık, bir yaşama ait hissedememektir. Karakterin bu sözü bunu doğrular niteliktedir.
"Neden insanlara dair inancı yitirmek sizi doğrudan dine giden yola yönlendirsin ki?" Karakterimiz dini inancı değil ümidini yitirmiş bir yalnızdı. Yalnızlığını uygun olmayan yollarla gidermeye çalışsa da değersizlik yalnızlıktan daha ağır basmıştı...
Ne kadar başarılı olursa olsun kişi, ne kadar varlıklı olursa olsun değer görülmediği sürece bazı kritik dönemlerde hayatımızın, insan kendini layık görmez güzelliğe, varlığa, hayata hatta aldığı nefes bile haksızlık gelir ona. Çöp olacak eşyalara değil sonsuz olacak ruha değer verelim değerli insanlar...
Farkında okumalar dilerim...