İs ilk kitabın sonun da babasını bulmuştu ama onun sadece mezarıyla karşı karşıya kalmıştı. Hesap soracağı bir babası yoktu onu kovmasını bile kabullenebilirdi ama onun ölmüş olması onu bitirmişti. Annesinin bu denli kötü olabileceğini anlamıştı. Annesinin verdiği adreste mezarlık vardı Korhan adrese gelmeden önce bunu farketmişti ama ihtimal vermemişti. Bu İs’in ilk yıkımı değildi son da olmayacaktı ama annesinin bunu yaptığını da kabullenmeyecekti. İs oynadığı piyeste yeni bölümlere hazırlanırken hayatın da ki her şey dağılmış gibiydi herkese kızgın gibiydi ama yine de bunun için bile kendisini suçlar gibiydi. Çağlar ve yağış hatta kitaba yeni eklenen karakterler ile bir düzeni vardı ama bir düzensizliğin üzerindeydi. Bir Korhan’ın yanında rahat nefes alabiliyordu bilmez ki son nefesini de o adam onun ellerinden alacaktı. Korhan Arjen Alacahan, İs’in ruhunu dahi görebilen adam onun yaralarını her zaman saracak olan onun bir göz yaşında dağılan adam. Onun akıttığı her gözyaşının arkasında ki sebep olacaktı. Her anında Is’in yanın da olması onu böyle güzel sevmesi çok güzeldi. Ama bir yıkımın enkazı altında kalacakları ve bu enkazı kendi elleriyle yapacaklardı. Korhan’ın dedesi ve arkadaşları ayrı keyif verdi kitaba İs’in dayısını biraz daha yakından tanıdık bütün karakterleri öyle aslında bir çok yeni karakter vardı ve hepsi sanki kitabın en başından belli varmış gibi hissettirdi yazar. Çağlar ve yağış arasında yeni bir şeyler olurken onlar hâlâ birbirinden kopmamak adına bir şey yokmuş gibi devam etmeye çalışıyorlardı. Akşın ise onun ne düşündüğü belirsiz ama Korhan ile bir olması onun da bir yangından geri koymuyordu. Korhan Arjen Alacahan bu senaryonun baş oyuncusu kendi yazdığı romanın yapraklarını kendisi ateşe verdi üstelik o ateşten bu denli korkarken.
·
153 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.