Kitap beni oldukça yıprattı diyebilirim, çok üzüldüm.
Kitabın betimlemeleri o kadar güzel ki okurken okuduğunuzu yaşıyorsunuz. O duyguları, burukluğu, bazen o saf küskünlüğü hissediyorsunuz.
"Sevmek" denilen, hayatını sadece o sevgi üzerine kurduğun ve karşındakiyle varolduğunu hissettiğin bir şey olmamalı, "sen" olmalısın "o" olmalı ve bu sayede "siz" olmalısınız ama ben Raif'te bunu göremedim. Maria ise olaylara daha mantıklı bakıyordu.
İyi ki bu kitabı küçük yaşta popüler kültüre kurban etmemişim
Son olarak; bazen Maria oldum bazen Raif... Bazen kızdım bazen anladım..
Kalbimde kavuşulmayan bu sevdanın hüznü değil de Raif'in kendini harap etmesi kaldı.. Iyi ki bittin zalım kitap...