Ah sanki bir kitap okumamışım da çok sevdiğim bir dostumla sohbet etmişim. Öyle yalın, öyle sıcak, yargılamayan, dikte etmeyen bir anlatım. Sadece kitaplarında değil, görsel ve işitsel yayınlarında da sıklıkla kullandığı “Sevgili Dostum” dilini çok seviyorum.
Kitabı, çok sevdiğim bir yakınımı kaybettikten sonra okumaya başladım. Vefat sürecinden sonra mücadele etmem ve kendim olmam gereken konularda öyle güzel destekledi ki bu kitap, verdiğim kararların beni ben yaptığı, sınırlarımı göstermekte hiçbir beis olmadığı, aslolanın “ben” olduğum gerçeğini pekiştirdi, ruhumu iyileştirdi.
Sindire sindire, altını çize çize okuduğum bu kitabı, bir zaman sonra tekrar elime alıp kendime neler katabildiğimi görmek istiyorum.
Bundan sonra iç sesim; “Kendine iyi davran güzel insan” diye haykıracak eminim.
Beyhan Budak ve kitapları ile yolunuzun mutlaka kesişmesini dilerim.
Keyifli okumalar.