·125 syf.··Beğendi
···Okunma: 25 Şubat 2024 11:58 Dedektif Auguste Dupin.. Poe 40lı yaşlarında ölmeseydi, adına yüzlerce hikaye yazılma potansiyeli taşıyan, Sherlock Holmes’un atası, esin kaynağı.
Polisiye türüne olan ciddi merakım nedeniyle mi, yoksa gerçekten öyle olduğu için mi bana güzel geldi bilemiyorum, ama Dupin’in ilerleyen kitaplarında mesleğinde olgunlaşmasını, hayatını kurmasını, önceki deneyimlerinin üstüne koyarak çok üst düzey bir dedektif olmasını takip etmeyi isterdim, bizim meşhur Sherlock gibi.
Kitaba gelirsek, yorumların aksine ben en çok ikinci hikayeden zevk aldım diyebilirim, ama nedeni kurgusal karakterler vs değil tabiki. Bilindiği gibi Amerika’da yaşayan gerçek bir insan olan Mary Cecilia Rogers’ın korkunç ve halkta duygusal tepkilere yol açan cinayetini, Marie Roget’in Paris’teki cinayeti şeklinde, yer ve kişi isimlerini değiştirerek, gazeteler ve polis tutanaklarını değerlendirerek yorumluyor. Morgue Sokağı Cinayetinin yazmasından yaklaşık 2 ay sonra gerçekleşen, Amerika’da ses getiren bu cinayeti, Dupin’i kullanarak bir gazetede bölüm bölüm şeklinde yorumlamaya başlıyor. Bu arada gerçek cinayetin soruşturması devam ediyor ve yeni kanıtlar ortaya çıkıyor. Hatta bu nedenle son bölümünün basımını 1 ay kadar erteliyor. Hikaye basılıp bittikten yıllar sonra esas cinayetin ayrıntıları ve gerçekler açığa çıkıyor.
Gerçek cinayetin ayrıntılarını, olayın gelişme sürecini uzun uzun okuduktan sonra bu hikayeyi okursanız, tüm basında yer alan Poe hikayenin sonunu bilemedi yazılarının aksine, hedefi tam 12’den olmasa bile 10-11’den vurduğunu görürsünüz. Bilemediği kısım, ki aslında bence ona da tam değinecekmiş ama vazgeçmiş izlenimi verdiği yerler var, cinayet sıralarında yanında olduğu adamın kürtaj yapmaya gelen bir doktor olduğunu tahmin edememesi. Yine de Madam Deluc’un evinde bir kaza olmuş olabilir diyerek ipuçları da veriyor bana göre.
Bu son kanıtlar, son bölümün ertelenmesi biraz da hikayenin sonunun kesilip yarım bırakılmış izlenimi vermesine de sebep olmuş, bu da yazarın kendisinin de farkında olduğu ufak bir eleştiri.
Belki de çözümleyici kişilik, ayrıntı deryası Dupin karakteri dışında, saf kurgusal olarak okuyup izleyegeldiğimiz polisiye türünün bir anlamda gerçek bir olayın ayrıntılarını ortaya çıkarmak için kullanılmasıdır beni bu kadar heyecanlandıran. Diğer hikayelerdeki ayrıntılar da polisiye seven okurları tatmin edecek cinsten.
Özetle bir çırpıda okutturan bir kitap kendini, devam serileri de olsun isterdim.