"Düş kuran prenses demişti sevdiğine,
Belkide onun düşlerine bile hayrandı..."
Mücahid ve muhavvid bir neslin okuması gereken bir kitap. Okur olarak bu denli ince güzel düşünülmüş bir kitabı yazan yazarın fiziken ışıktan uzak bir hücre odasında yazmış olmasını düşünmek gerçekten hayranlık uyandırıcı. Evet belki fiziken ışık yoktu ama o ışığın ötesinde
bir iman dolu kalp ve bitmeyen, tükenmeyen bir umut vardı o hücrede. Halen de dinmedi. Halen o hücre umut çiseleri ile doludur. O hücre Abdullah Bergusi ile umut dolu...
Selam olsun mücahid ve mücahidelere.
·
1 +1'leme
·32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.